ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΦΘΙΩΤΙΔΩΝ ΘΗΒΩΝ

ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΦΘΙΩΤΙΔΩΝ ΘΗΒΩΝ
ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ
Η ανάλυση των στοιχείων στο Παρατηρητήριο στο αρχαίο θέατρο Φθιωτίδων Θηβών
βασίσθηκε στην εργασία που εκπόνησε ειδική επιστημονική ομάδα υπό την Δρα.
Αρχαιολόγο κα Βασιλική Αδρύμη - Σισμάνη, Προϊσταμένη του Αρχαιολογικού
Ινστιτούτου Θεσσαλικών Σπουδών. και παρατίθεται αυτούσια παρακάτω.
Η εργασία αυτή αποτελεί και το κυρίως υλικό, στο οποίο στηρίχθηκε το «ΔΙΑΖΩΜΑ»
για τη συγκρότηση του σχετικού χορηγικού φακέλου.
Πατήστε τον παρακάτω σύνδεσμο:
http://www.diazoma.gr/files/06-Paratiritirio/DataSheet-FthiotidonThivonSv3.pdf

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΣΟΥΡΠΗ 22 / 4 / 2009

Πληροφορίες: Περιστεράς Νικόλαος

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Κατά το μήνα Ιούλιο 2009 θα υλοποιηθεί το πρόγραμμα με τίτλο «Θέατρο – προετοιμασία παράστασης» διάρκειας 75 ωρών που εγκρίθηκε από τη Νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Ν.Ε.Λ.Ε. Μαγνησίας και ανήκει στα προγράμματα της Γενικής Γραμματείας Επιμόρφωσης Ενηλίκων του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Φορέας υλοποίησης του παραπάνω προγράμματος είναι ο Πολιτιστικός και Μορφωτικός Σύλλογος Σούρπης «Οι Νήες» και ως επιμορφώτρια επιλέχθηκε από τη Ν.Ε.Λ.Ε. Μαγνησίας η κα. Λένα Γεωργιάδου ηθοποιός και σκηνοθέτης που είναι και η εμψυχώτρια και η σκηνοθέτης της Θεατρικής Ομάδος του Πολιτιστικού Συλλόγου.

Το ακριβές πρόγραμμα της επιμόρφωσης θα ανακοινωθεί σύντομα. Πληροφορίες για συμμετοχή στο γραφείο του Συλλόγου.

fotovideo Από τη ιστορική διαδρομή του Συλλόγου

Διήγημα του Δημήτρη Ντούκα

-->

Η ΒΟΛΤΑ

Εκείνο το πρωί της Κυριακής του Αυγούστου άργησε πολύ να έρθει για τον Δημήτρη και την αδερφή του, δεν ξέρω αν έφταιγε η αφόρητη ζέστη ή αν έφταιγε η αγωνία για την ημέρα που περίμεναν… Όμως με το πρώτο φως της μέρας τινάχτηκαν σαν ελατήρια από τα κρεβάτια τους, έτοιμοι για την μεγάλη βόλτα που τόσο καιρό περίμεναν.

Η μητέρα κι αυτή είχε ξυπνήσει από τα χαράματα και ετοίμαζε αυτά που θα έπαιρναν μαζί τους, φαγητό μέσα σε γυαλιστερά αλουμινένια μπολ, ψωμί φρέσκο, ζυμωμένο από την προηγούμενη μέρα, την στάμνα με το νερό και καθαρά στρωσίδια.

Ο πατέρας έβγαλε τα άλογα από το στάβλο και ήταν έτοιμος να τα ζέψει στο κάρο! Ο Ντορής και η Ντοριά (αυτά ήταν το ονόματα του αλόγων) φαίνονταν σαν να χαμογελούσαν χαρούμενα για την βόλτα που ετοιμάζονταν να κάνουν.

Η «βόλτα», αχ! αυτή η βόλτα που τόσο καιρό περίμεναν τα δυο παιδιά, ήταν μια βόλτα στην κοντινή παραλία, μια μέρα ολόκληρη κοντά στη θάλασσα!

Η θάλασσα άρχιζε εκεί που τελείωναν τα χωράφια, εκεί που κάθε μέρα οι γεωργοί με τα σκαμμένα από τον ήλιο και τη σκόνη πρόσωπά τους καλλιεργούσαν τα λιγοστά τους στρέμματα με καπνό, βαμβάκι, και άλλα προϊόντα με τα «μέσα» εκείνης της εποχής, που έκαναν τον κάματο να είναι βαρύς και σκληρός.

Επιτέλους ξεκίνησαν. Ο Ήλιος άρχισε να ανεβαίνει ρίχνοντας τη ζεστή του ματιά σ’ όλη την όμορφη πεδιάδα. Έξω από το χωριό συνάντησαν κι άλλες οικογένειες κι άλλα κάρα γεμάτα με χαρούμενα παιδιά, που τα τραβούσαν χαρούμενα άλογα που εκείνη τη μέρα δεν αγκομαχούσαν κάτω από τα χαλινάρια τους, λες και καταλάβαιναν πως το φορτίο που κουβαλούσαν δεν ήταν κάτι βαρύ, όπως τα φύλλα του καπνού, αλλά ένα φορτίο με χαρούμενους ανθρώπους που βιάζονταν να αδράξουν τη μέρα.

Ο πατέρας δειλά - δειλά άρχισε ένα χαρούμενο τραγούδι και τα παιδιά ένοιωσαν ένα ξάφνιασμα γιατί δεν τον είχαν ξανακούσει να τραγουδά.

-Με το χάραμα ξυπνώ

το τραγούδι αρχινώ.

Ζεύω τ’ αλογάκι μου

και με τον ιδρώτα μου

βγάζω το ψωμάκι μου………

-Τραλαλά, τραλαλά

του αλόγου τα κουδούνια

ντρίνγκι, ντρίνγκι χαρωπά,

το καμτσίκι κάνει στράκα

στον αέρα σα χτυπά

-Τρέξε αλογάκι μου

άιντε αραπάκι μου,

τη δουλειά μου σαν τελειώσω

κριθαράκι θα σου δώσω……

Πολύ αργότερα ο Δημήτρης έμαθε ότι αυτό το τραγούδι ακούγονταν σε μια παλιά Ελληνική οπερέτα!

Αφού πέρασαν το μεγάλο δημόσιο δρόμο, μπήκαν στο χωματόδρομο που οδηγούσε στη θάλασσα η οποία ακόμη δεν έλεγε να φανεί, τα παιδιά όμως ήξεραν πώς κάθε μέτρο που προχωρούσαν τους έφερνε πιο κοντά της, άσε που είχαν βάλει και σημάδια!

- Να, τώρα περνάμε απ’ το χωράφι του μπάρμπα Γιάννη!

- Σε λίγο θα περάσουμε κι απ’ το δικό μας!

- Άμα φτάσουμε στον μπαξέ του Σαμαρά… μετά τι έμεινε;

- Μια ανάσα δρόμος! Συμπλήρωνε ο πατέρας.

Ο μπαξές του Σαμαρά ήταν μια πραγματική όαση στον καρόδρομο, ένα σπιτάκι φτιαγμένο από κόκκινα τούβλα με μια δροσερή κληματαριά και πίσω ένα καταπράσινο χωράφι, φυτεμένο με όλα τα καλά. Εκεί σταμάτησαν, πήρανε καρπούζι, ντομάτες, πεπόνι και ξανά στο δρόμο προς τη θάλασσα που ήδη άρχισε να φαίνεται.

- Φτάσαμε στο Λινοβραχιό! Ακούγεται να λέει ο πατέρας.

Το Λινοβραχιό, είναι μια περιοχή περιτριγυρισμένη από καλαμιώνες, που στα ανοίγματά της διακρίνεται το λιβάρι με το ρηχό νερό. Τα παιδιά μαθαίνουν απ’ τον πατέρα ότι εκεί έφερναν παλιότερα το κομμένο λινάρι, για να το βρέξουν πριν το επεξεργαστούν και να φτιάξουν νήματα και σχοινιά από λινάρι. Γι’ αυτό και ονομάστηκε «Λινοβραχιό».

Τα δυο αδέλφια σταμάτησαν να ακούνε τις κουβέντες του πατέρα, γιατί άρχισαν να ακούγονται οι φωνές των άλλων παιδιών που ήταν λίγο πιο κάτω, στην ακροθαλασσιά και ήταν τόσο δυνατές, που σκέπαζαν ακόμα και το θόρυβο που έκαναν οι ρόδες του κάρου στον κακοτράχαλο δρόμο.

Μια σειρά από καλύβες φτιαγμένες από καλάμι λίγα μέτρα από την ήρεμη θάλασσα σχημάτιζαν μια όμορφη εικόνα, οι καλύβες αυτές φιλοξενούσαν αρκετές οικογένειες του μικρού χωριού για λίγες μέρες μέσα στην κάψα του καλοκαιριού. Τις καλύβες τις χώριζε από τη θάλασσα μια στενή λωρίδα με ψιλή άμμο, εκεί μέσα χώνονταν οι γιαγιάδες και οι παππούδες για να τους περάσουν οι πόνοι από τα αρθριτικά τους. Έκαναν «αμμόλουτρα» έλεγαν. Και τα παιδιά γέλαγαν έτσι που τους έβλεπαν να είναι χωμένοι στην καυτή άμμο.

Στο βάθος, δυο τρία χιλιόμετρα πιο πέρα διακρίνεται ένα μικρό λιμάνι, μια σκάλα που πάνω της έδεναν μικρά καράβια πού φόρτωναν τα σιτηρά του εύφορου κάμπου και πιο δίπλα ήταν η παραλία ενός άλλου χωριού κι αυτή με όμορφες καλύβες. Μάλιστα κάποια μεγαλύτερα παιδιά είχαν πάει ως εκεί περπατώντας γιαλό - γιαλό.

Λίγο πιο κοντά διακρίνονταν η καλύβα ενός μοναχικού ψαρά, που κάθε βράδυ έπαιζε ακορντεόν και η μουσική που απλώνονταν με πολύχρωμες νότες, στόλιζε μαζί με τον έναστρο ουρανό και τα φώτα που λαμπίριζαν πάνω στην επιφάνεια της ήρεμης θάλασσας τις νύχτες που σκέπαζαν την όμορφη παραλία.

Τα περισσότερα παιδιά είχαν ήδη βουτήξει για μπάνιο και ένα σωστό πανηγύρι στήθηκε μέσα στη δροσερή θάλασσα. Ο Δημήτρης είχε φτιάξει με άδεια μπουκάλια από χλωρίνη ένα περίεργο σωσίβιο και καθώς το φόραγε ήταν πραγματικά πολύ αστείος.

Ο πατέρας μαζί με λίγους ακόμα ετοιμάστηκε να πάει για ψάρεμα με τον «πεζόβολο». Ο πεζόβολος ήταν ένα μικρό δίχτυ που το κρατούσαν στον ώμο και στο δεξί χέρι και με μια εξαιρετική τεχνική το πετούσαν και αυτό άνοιγε σχηματίζοντας έναν μεγάλο κύκλο, όταν έπεφτε στη θάλασσα έπιανε μέσα του τα ψάρια που έβοσκαν στα ρηχά νερά και που πολλές φορές ήταν τόσα πολλά που ο ψαράς δυσκολεύονταν να τραβήξει τον πεζόβολο. Έτσι έγινε και με τον πατέρα του Δημήτρη εκείνη τη μέρα, μόλις άρχισε να ψαρεύει, μετά από μια δυο πεζοβολιές, άρχισε να φωνάζει: Βαγγέλη - Βαγγέλη! Ο θείος Βαγγέλης έτρεξε αμέσως προς το μέρος του πατερά, πίσω ακολούθησαν ο Δημήτρης με την Ελενίτσα, πιο πίσω τα δυο ξαδέρφια τους……που είχαν τα ιδία ονόματα Δημήτρης και Ελένη και ακόμη πιο πίσω ο Νικολάκης το πιο μικρό ξαδέρφι των παιδιών που ήταν δεν ήταν δυο χρονών. Ο Νίκολάκης έκανε μεγάλες χαρές όταν είδε τα ψάρια και όταν γύρισαν όλοι μαζί στην καλύβα, προσπαθούσε να περιγράψει στη γιαγιά όλα όσα είδε, ανοίγοντας τα μικρά του χεράκια για να δείξει πόσο μεγάλα ήταν τα ψάρια που έπιασε ο θείος του.

Πράγματι τα ψάρια που πιάστηκαν ήταν πολλά και μεγάλα, ο πατέρας δεν έκρυβε τη χαρά του για τη «μεγάλη ψαριά». Εκείνη την εποχή η θάλασσα ήταν γεμάτη ψάρια, η μόλυνση και η καταστροφή που προκάλεσε δεν είχαν αφήσει ακόμη τα σημάδια τους στον όμορφο αυτό όρμο που τόση χαρά έδινε κάθε καλοκαίρι στα παιδιά αλλά και στους μεγάλους.

Κόντευε πια μεσημέρι και από τις καλύβες άρχιζαν να ακούγονται οι φωνές των μανάδων που ζητούσαν από τα παιδιά να αφήσουν τα παιχνίδια με τη θάλασσα και να μαζευτούν για φαγητό. Ο Ήλιος άρχιζε να γίνεται ανυπόφορος και η ανάγκη για λίγη δροσιά κάτω από τις δροσερές καλαμωτές έκανε μικρούς και μεγάλους να τρέξουν γρήγορα στη σκιά τους. Εξάλλου η μέρα ήταν μεγάλη και υπήρχε χρόνος για καινούρια παιχνίδια το απόγευμα.

Τα δυο παιδιά ήταν πολύ χαρούμενα, θα έτρωγαν μαζί με τα ξαδέλφια τους, οι μαμάδες είχαν τηγανίσει τα ψάρια που είχε πιάσει ο πατέρας, αλλά η χαρά τους ήταν μεγαλύτερη όταν οι γονείς τους αποφάσισαν να μείνουν και το βράδυ κοντά στη θάλασσα και να γυρίσουν στο χωριό την άλλη μέρα, μιας κι όλα έδειχναν πως θα έκανε πολύ ζέστη και η δουλειά στα χωράφια θα ήταν πολύ δύσκολη. Θα έμεναν στην καλύβα του θείου Βαγγέλη, ο θείος Βαγγέλης ήταν μαραγκός και είχε το πιο μικρό κάρο, το είχε φτιάξει λέγανε μόνος του και δεν το έσερναν άλογα αλλά ένας μικρός γαϊδαράκος με μεγάλα αυτιά. Αυτό για το Δημήτρη ήταν αφορμή για μικρά και χαριτωμένα πειράγματα προς τα ξαδέρφια του.

Η παραλία είχε αδειάσει, όλοι είχαν πέσει για μεσημεριανό ύπνο… Όλοι; Όχι! Ο Δημήτρης μαζί με άλλα παιδιά πήραν απόχες και δολώματα και ξεκίνησαν να πάνε λίγο πιο πάνω, να χωθούν μέσα στους καλαμιώνες για να ψαρέψουν καβούρια. Το ψάρεμα ήταν εύκολο, τα παιδιά κάρφωναν το δόλωμα σε ένα καλάμι και το βούταγαν στο νερό και σε λίγο, τσούπ! εμφανίζονταν ο κάβουρας περπατώντας στραβά - στραβά… και τότε αυτός πού κρατούσε την απόχη έδινε μια, χραπ! και έπιανε το καβούρι. Αυτό έγινε πολλές φορές και το καλάθι γέμισε με μεγάλα  καβούρια «Αμερικάνικα!» τα έλεγαν οι μεγάλοι, μα... κανένας δεν ήξερε γιατί.

Ο Ήλιος ήταν ακόμη ψηλά όταν τα παιδιά γύρισαν στις καλύβες και ετοιμάστηκαν για απογευματινό μπάνιο, οι μεγάλοι μαζεμένοι σε μικρές και μεγάλες παρέες κουβέντιαζαν για διάφορα πράγματα, κάποιοι είχαν φορητά ραδιόφωνα και προσπαθούσαν να πιάσουν κανένα σταθμό για να ακούσουν καμιά είδηση ή τραγούδια και κάπου - κάπου ανάμεσα στα παράσιτα του ραδιόφωνου ακούγονταν και οι φωνές από τις μανάδες που φώναζαν τα παιδιά τους.

Άρχισε να βραδιάζει, ένα ολόγιομο φεγγάρι έπαιρνε τη θέση του ήλιου που γέρνοντας πάνω στη ράχη των βουνών έβαφε τον ορίζοντα με ένα κόκκινο χρώμα που μόνο αυτός ορίζει αιώνες τώρα. Οι σκιές μεγάλωναν, τα φώτα από το μικρό λιμάνι χάραζαν τις γραμμές τους πάνω στη θάλασσα σαν να ήθελαν να την κομματιάσουν. Το ακορντεόν του γέρου ψαρά ακούγονταν από μακριά και συμπλήρωνε με τις μελωδίες του όλες αυτές τις υπέροχες εικόνες που έφταναν στα ματιά των ανθρώπων της παραλίας που ήταν μαζεμένοι σε παρέες και απολάμβαναν αυτό το υπέροχο απόβραδο της Κυριακής.

Η νύχτα έπεσε για τα καλά, τα αστέρια του ουρανού λαμπίριζαν με το τρεμάμενο φως τους, ο Δημήτρης όπως και όλα τα παιδιά αν και αποκαμωμένα από την κούραση δεν έλεγαν να πάνε για ύπνο, μαζεμένα κι αυτά σε μια μεγάλη παρέα κουβέντιαζαν για τη μέρα που πέρασαν χωρίς να λείπουν και οι τσακωμοί και τα πειράγματα των μεγάλων παιδιών προς τους πιο μικρούς, για το ποιος ξέρει καλλίτερο κολύμπι, ποιος ψάρεψε τα περισσότερα καβούρια…… αλλά και με ιστορίες μυστηρίου που η αφορμή τους ήταν τα ουρλιαχτά από διαφορά ζώα, κυρίως τσακάλια που ζούσαν στο κοντινό πυκνό δάσος από αρμυρίκια και που κάθε βράδυ έστηναν χορό. Μ’ αυτά και μ’ αυτά η ώρα πέρασε, τα βλέφαρα των παιδιών άρχισαν να βαραίνουν, η επόμενη μέρα δεν θα αργούσε να έλθει και τότε όλα τα παιδιά θα αναζητούσαν και πάλι τις χαρές της θάλασσας.

Ο Δημήτρης και η αδελφή του θα φεύγανε το απόγευμα της άλλης μέρας, αυτό τους έφερνε μια μικρή στεναχώρια όμως είχαν καταφέρει τον πατέρα να τους υποσχεθεί πως την επόμενη Κυριακή θα έζευαν πάλι το κάρο για να ξαναέρθουν στη θάλασσα.

Δεν ξέρω αν ο Πατέρας κράτησε την υπόσχεσή του για την επόμενη Κυριακή και αν τα παιδιά ξανάζησαν μια τέτοια μέρα, σίγουρα όμως αυτή η βόλτα έμεινε χαραγμένη για πάντα στο μυαλό του Δημήτρη, που δεν ξέχασε ποτέ όσα έζησε αυτή τη μέρα.

Ακόμα και μετά από χρόνια που πήγε στην παραλία αυτή και την βρήκε τόσο αλλαγμένη, τόσο βρώμικη από την «πρόοδο» και την τεχνολογία. Εκεί που κάποτε έφτιαχναν τις καλύβες κάποιος προσπάθησε να φτιάξει ιχθυοτροφείο, πληγώνοντας για πάντα τον όμορφο γιαλό, το μικρό λιμάνι είχε δώσει τη θέση του σε ένα άλλο τεράστιο, με κάτι πελώριους γερανούς που φόρτωναν και ξεφόρτωναν σίδερα και πιο δίπλα μεγάλα εργοστάσια που ξερνούσαν στο ουρανό σκόνη και θόρυβο.

Ο Δημήτρης έκλεισε για λίγο τα μάτια του και είδε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα αυτά που είχε ζήσει εκείνη την Κυριακή και ένας γλυκός ήχος έφτασε στ’ αυτιά του.

Ο μοναχικός ψαράς έπαιζε ακορντεόν.

Δημήτρης Ντούκας

Ερασιτεχνικό θέατρο

Φωτογραφίες από τις πρόβες








































Ο Δημήτρης Ντουκας και η Βάσω Δημητρόβα από την Θεατρική Ομάδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Σούρπης, συμμετέχουν σε μια καινούρια Θεατρική Ομάδα στον Αλμυρό πρωτοβουλία της Εθελοντικής Περιβαλλοντικής Οργάνωσης Αλμυρού ''ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ" με το έργο του Georges Feydeau "ΡΑΦΤΗΣ ΚΥΡΙΩΝ". Οι παραστάσεις θα δοθούν στο Πολιτιστικό Κέντρο Αλμυρού στις 4 και 5 Απριλίου 2009.

Μήνυμα του Στάυρου Μπένου απο το "Διάζωμα"

Αγαπητοί Φίλοι,

Σας ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σας και τα καλά σας λόγια.Θέλω επίσης να σας ενημερώσω ότι στο «ΔΙΑΖΩΜΑ» ο σύλλογός σας μπορεί να συμμετάσχει και ως ΑΡΩΓΟ μέλος.Αυτό σημαίνει, σύμφωνα με το καταστατικό του ότι, «τα αρωγά μέλη δεν έχουν το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι ούτε να καταβάλουν ετήσια συνδρομή στο Σωματείο.Τα αρωγά μέλη σύμφωνα με το καταστατικό μπορούν να συνδράμουν στην υλοποίηση των σκοπών του Σωματείου:

v με προσφορά εθελοντικής εργασίας

v με οικονομική ενίσχυση

v με δραστηριοποίηση στο επίπεδο των δημοσίων σχέσεων κλπ»

Θα χαρώ πολύ αν τελικά αποφασίσετε να συμμετέχετε σε αυτή την όμορφη προσπάθεια που ξεκίνησε το «ΔΙΑΖΩΜΑ».

Πρώτα και πάνω από όλα το «ΔΙΑΖΩΜΑ» χρειάζεται ανθρώπους δυναμικούς, με διάθεση για προσφορά και όρεξη για δουλειά.

Φιλικά,

Σταύρος Μπένος

VIDEO ΤΗΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

Από την επίσκεψη τουΣταύρουΜπένου στο Αρχαίο Θέατρο Μικροθηβών

Επόμενος σταθμός το θέατρο των Μικροθηβών σε μια θέση, που σου κόβει την ανάσα με την ομορφιά της. Η βροχή συνεχιζόταν, αλλά ήταν εκεί απτόητοι και μας περίμεναν ο δήμαρχος Νέας Αγχιάλου κ. Καραπατάκης Ηλίας, ο αντιδήμαρχος Νέας Αγχιάλου κ. Ευθύμης Τσάμης και η κα Βασιλική Αδρύμη, διευθύντρια του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Θεσσαλικών Σπουδών και ανασκαφέας του θεάτρου. Η ύπαρξη του θεάτρου μας ήταν γνωστή από το 1835 όταν ο W. Leake επισκέφθηκε την περιοχή και η πρώτη ανασκαφική έρευνα για τον εντοπισμό του θεάτρου ξεκίνησε το 1992. Η κα Βασιλική Αδρύμη, με προφανή συγκίνηση αλλά και ενθουσιασμό, μας έκανε μια υπέροχη ξενάγηση. Η έρευνα του θεάτρου δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί, στην ουσία έχει γίνει μόνο μια κεντρική τομή στον άξονα του θεάτρου, ενώ το κτίριο της σκηνής έχει ερευνηθεί στην τελική του φάση.

Το θέατρο είναι του 4ου αι. π.Χ. κατασκευασμένο από λαξευμένους παραλληλεπίπεδους ηφαιστειακούς λίθους. Το κοίλον του θεάτρου διαιρείται από ένα πλακοστρωμένο διάδρομο, το διάζωμα, σε δύο μέρη: το επιθέατρο και το κάτω θέατρο. Το επιθέατρο δεν ερευνήθηκε ακόμα. Το μόνο στοιχείο που έχουμε είναι η αρχή μιας πέτρινης σκάλας ανόδου. Το κάτω θέατρο ερευνήθηκε μόνο στο κεντρικό του τμήμα, όπου αποκαλύφθηκαν έντεκα σειρές εδωλίων, που χωρίζονται από τρεις πέτρινες σκάλες πλάτους 60 εκ., σε τρεις κερκίδες.

Η κα Αδρύμη μας είπε ότι όλα δείχνουν ότι το κάτω θέατρο θα είχε αρχικά δεκαπέντε σειρές εδωλίων και οκτώ σκάλες που τοχώριζαν σε επτά κερκίδες. Με τα στοιχεία αυτά είναι δυνατό να υπολογίσουμε ότι το θέατρο αυτό χωρούσε 3.000 περίπου θεατές. Το συγκριτικό πλεονέκτημα του θεάτρου αυτού, σύμφωνα πάντα με την κα Αδρύμη, είναι ότι όχι μόνο σώζεται το υλικό του αλλά και παραμένει αλώβητο το φυσικό του περιβάλλον. Συνεπώς, βρισκόμαστε μπροστά σε ένα μικρό θαύμα που μας περιμένει αγωνιωδώς να το φέρουμε στο φως.
Οφείλω να σημειώσω ότι διέκρινα τον ενθουσιασμό τόσο του αντιδημάρχου, όσο και του νομάρχη για την ανάδειξη αυτού του μνημείου και πολύ γρήγορα θα συγκροτήσουμε κοινό χορηγικό πρόγραμμα για τη χρηματοδότησή του.
Το μνημείο χρειάζεται κατ’ αρχή ένα ποσόν περίπου 100.000 ευρώ για την πλήρη αποκάλυψή του προκειμένου να προχωρήσουμε στην τελική φάση των μελετών και εργασιών αναστύλωσή και ανάδειξής του.
Ακολούθησε η επίσκεψή μας στο δημαρχείο της Νέας Αγχιάλου, όπου μας περίμενε ο δήμαρχος κ. Καραπατάκης Ηλίας, οι αντιδήμαρχοι κ.κ. Ευθύμιος Τσάμης και Κων/νος Στατήρας, η πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου κα Στέλλα Μπογιατζή-Παπαγεωργίου, ο Πρόεδρος του τοπικού συμβουλίου Μικροθηβών κ. Δημήτριος Παπανίκος και πολλοί σύμβουλοι. Και εκεί συναντήσαμε τον ίδιο ενθουσιασμό.
Έχω μέσα μου μία βεβαιότητα ότι η ανάδειξη του υπέροχου αυτού θεάτρου θα προχωρήσει με πολύ γοργούς βηματισμούς.
www.diazoma.gr/files/Tour04-MagnisiaLarisa.pdf

Χορός

Με μεγάλη επιτυχία έγινε χθές 27/2/2009 ο ετήσιος Αποκριάτικος χορός του ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΟΥΡΠΗΣ στην ταβέρνα παράδοση.

Οι Βλάχοι της Σούρπης

Οι Βλάχοι της Σούρπης

Η Σούρπη είναι χωριό της επαρχίας Αλμυρού στο νοτιοανατολικό άκρο του νομού Μαγνησίας. Διοικητικά αποτελεί ξεχωριστό Δήμο και απέχει 275 χλμ. από την Αθήνα και 250 χλμ από τη Θεσσαλονίκη. Από τον Αλμυρό δε, απέχει 15 χιλιόμετρα. Εμφανίζει έναν σημαντικό αριθμό οικογενειών βλάχικης καταγωγής. Περίπου 600 κάτοικοι της Σούρπης (γύρω στο 30% του χωριού) έχουν βλάχικη καταγωγή, ανήκοντας στην ομάδα των Αρβανιτόβλαχων ή Αρβαντόβλαχων.

Ακριβή στοιχεία για το πότε εμφανίστηκαν οι πρώτοι Βλάχοι στην περιοχή δεν υπάρχουν. Πιστεύεται ότι περίπου στο 1800 εμφανίστηκαν οι πρώτοι Βλάχοι κτηνοτρόφοι στην εύφορη πεδιάδα της. Μάλιστα οι πρώτοι Βλάχοι ποιμένες ζούσαν όχι στο σημερινό χωριό, αλλά στον δρόμο Σούρπης – Αμαλιάπολης (Μιτζέλας) στο 4ο χιλιόμετρο, στην τοποθεσία που σήμερα είναι η ερειπωμένη εκκλησία του Αγ. Γεωργίου. Εκεί ο μεγάλος τσέλιγκας της περιοχής Δήμος Κωστούλας είχε τα κοπάδια του και είχε δημιουργήσει έναν οικισμό για τους βοσκούς που δούλευαν γι αυτόν. Αυτόν τον οικισμό οι Βλάχοι στη γλώσσα τους τον αποκαλούσαν ‘’χοάρα τσανίκε’’ δηλαδή το ‘’μικρό χωριό’’ αφού εκεί ξεχειμώνιαζαν μόνο και συνεπώς ο οικισμός δεν μπορούσε ποτέ να αναπτυχθεί και να γίνει μεγάλος. Γύρω στα 1890 ο οικισμός αυτός όμως εγκαταλείφθηκε από τον Δήμο Κωστούλα και όλοι μαζί μετακινήθηκαν στη Σούρπη. Σε ανάμνηση εκείνου του ναού όμως, η οικογένεια του Δήμου Κωστούλα το 1892 ξεκίνησε την κατασκευή αντίστοιχου ναού του Αγ. Γεωργίου στη Σούρπη ο οποίος και ολοκληρώθηκε το 1907. Οι απόγονοι του Δήμου Κωστούλα διατήρησαν το όνομα του (Δημοκωστούλας – Δημοκωστουλέοι), ενώ οι οικογένειες των κτηνοτρόφων που είχε στη δούλεψη του ονομάστηκαν Κωστούλα.

Στην Σούρπη τώρα, η περιοχή την οποία επέλεξαν να μείνουν οι Βλάχοι είναι η λεγόμενη Ντάμτσα, αν και οι Δημοκωστουλέοι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή γύρω από τον ναό. Όλη η περιοχή της Ντάμτσας κατοικείται από οικογένειες με Βλάχικη καταγωγή. Τα επαγγέλματα τα οποία εξασκούσαν ήταν του κτηνοτρόφου κυρίως και λιγότερο του κυρατζή-αγωγιάτη. Αργότερα άρχισαν να ασχολούνται και με την γεωργία. Τα κοπάδια που είχαν χειμαδιό στη Σούρπη το χειμώνα κυρίως μεταφέρονταν στην Όθρυ. Με νόμο του Βενιζέλου το 1930 απέκτησαν το δικαίωμα να έχουν κλήρο, χωράφια δηλαδή, και μάλιστα μία τοποθεσία στο δρόμο προς την μονή της Παναγίας Ξενιάς τα ‘’Βλαχαμπελάκια’’ διασώζει αυτό ακριβώς το γεγονός. Όσον αφορά την περιοχή από την οποία ήρθαν στην Σούρπη οι Βλάχοι κάτοικοι της δυστυχώς δεν μπορεί να προσδιορισθεί επακριβώς. Πολλοί ηλικιωμένοι θυμούνται ότι οι πρόγονοί τους είχαν έρθει από την περιοχή της Ανθήλης και της γειτονικής Δαμάστας του νομού Φθιώτιδος. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι οι δικοί τους πρόγονοι κατέβηκαν από την περιοχή της Κατερίνης και κάποιοι λένε ότι τους έλεγαν ‘’Φάρσαρους’’ προφανώς γιατί υπήρχε σχέση με την περιοχή της Φράσσαρης στη Βόρεια Ήπειρο απ΄ όπου έλκουν και την καταγωγή τους οι Βλάχοι του Αλμυρού. Βλάχικες οικογένειες της περιοχής είναι οι: Δημοκωστούλας, Κωστούλας, Σώμος, Ντόκος, Δερβίσης, Γιάγκος, Γιαννακές, Παλαμίτης, Τσολάκης, Γκιάτης, Πατσίτας, Γκαμαλέτσος, Μότσας, Τάμπας, Σπανός, Ταγκούλης, Ζιώγας, Κίζης, Ταμπαξής, Παππάς, Αναγνώστου-ης, Μπίκος, Ζούρκος, Στέφος, Μητράκος, Ζαρκάδας, Μητετές, Μάνος, Μήλιος, Κιάκος, Κέντρας.

Σούρπη 1895 περίπου: Αικατερίνη Ντίνου, Κων/νος Ντίνου,
Θεοδώρα Στεργίου, Δημήτριος Στεργίου

© 2008 Λαογραφικός Σύλλογος Βλάχων Επαρχίας Αλμυρού

Επίσκεψη στο Αρχαίο Θέατρο Μικροθηβών

Το Σάββατο 31/1/2009 Ο πρόεδρος του Πολιτιστκού Συλλόγου Νίκος Περιστεράς και ο αντιπρόεδρος Δημήτρης Ντούκας επισκέφθηκαν το Αρχαιολογικό χώρο Μικροθηβών όπου υπάρχουν τα ερίπια του Αρχαίου Θεάτρου των Φθιώτιδων Θηβών. Το χώρο επισκέφθηκε ο Πρόεδρος της κίνησης πολιτών "Διάζωμα" πρώην Υπουργός πολιτισμού του ΠΑΣΟΚ πρώην Δήμαρχος Καλαμάτας και Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Στάυρος Μπένος.
Το «ΔΙΑΖΩΜΑ» είναι κίνηση ενεργών πολιτών από όλη την Ελλάδα που είναι αποφασισμένοι να κάνουνε πράξη την αγάπη τους για τα μνημεία και την πολιτιστική κληρονομιά.
Επίκεντρο του ενδιαφέροντός τα αρχαία θέατρα. Και στόχος η ανάδειξή τους, η εξεύρεση πόρων και όπου είναι εφικτό, η ένταξή τους στην καθημερινή ζωή του τόπου.
Το «ΔΙΑΖΩΜΑ» εισάγει στην Ελλάδα μια νέα προσέγγιση δράσης για την επίτευξη των στόχων του, που στηρίζεται στον πολίτη και στις δικές του ενέργειες.
Ανοικτό σε όλους τους πολίτες της χώρας, το «ΔΙΑΖΩΜΑ» επιδιώκει να ανοίξει μια αγκαλιά για την προστασία των αρχαίων θεάτρων, αυτού του κορυφαίου επιτεύγματος της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής.
www.diazoma.gr

Η Θεατρική ομάδα του πολιτιστικού συλλόγου Σούρπης "ΟΙ ΝΗΕΣ'' ειναι μια ανοιχτή ομάδα σε όλους Σουρπιώτες και μη. Ο καθένας μπορεί να ελθει είτε θέλει να συμμετέχει σαν ηθοποιός είτε οχι. Υπάρχουν πράγματα που μπορούμε να κάνουμε χωρις να είναι αναγκαίο να πατήσουμε το "σανίδι" Περιμένουμε λοιπον ακομη και 15 μέρες πριν την παράσταση (Περίπου στο τέλος Ιουλίου) οποιον εχει την διάθεση να βοηθήσει. πληροφορίες ΕΝΤΟΣ. polisourpis@hotmail.com
kai dimdouk2@gmail.com

Έχουμε πολύ καιρό να γράψουμε νέα μας το ξέρουμε, σε λίγο καιρό θα έχουμε πολλά και σπουδαία....

Ο Μπάρμπα Λινάρδος πήρε βραβείο

Η Θεατρική ομάδα του Πολιτιστικού και Μορφωτικού Συλλόγου Σούρπης «Οι Νήες» παρουσίασε με μεγάλη επιτυχία το κωμειδύλιο του Δημήτρη Κορομηλά «Η τύχη της Μαρούλας» σε σκηνοθεσία Λένας Γεωργιάδου στους 22ους Πανελλήνιους Θεατρικούς Αγώνες Ερασιτεχνικών Θιάσων που έγιναν στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ζωγράφου στην Αθήνα.
Στους αγώνες πήραν μέρος 12 θίασοι από όλη την Ελλάδα,διαγωνιζόμενοι για τα ειδικά βραβεία και διακρίσεις.

Η θεατρική μας ομάδα έπαιξε το Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου στο κατάμεστο θέατρο του Δήμου Ζωγράφου, Μεταξύ του πολύ ζεστού κοινού που υποδέχθηκε την ομάδα μας ήταν και δεκάδες συμπατριώτες μας που διαμένουν στην Αθήνα και όχι μόνο Σουρπιώτες αλλά και φίλοι μας από το Πτελεό, τους Αγίους Θεοδώρους, την Πελασγία και την Ευξεινούπολη.
Η πιο ευχάριστη στιγμή της προσπάθειας μας ήταν η ώρα της απονομής των βραβείων και των διακρίσεων την Δευτέρα το βράδυ, όπου μάθαμε πως ο Θανάσης Κουτμάνης πήρε Ειδικη Τιμητική Διάκριση για την εκπληκτική του ερμηνεία στο ρόλο του Μπάρμπα Λινάρδου, ενός γέρο-αμπελουργού που ανακαλύπτει στο κτήμα του έναν αρχαίο δακτυλιόλιθο και κατεβαίνει από την Άνδρο στην Αθήνα για να βρει αγοραστή.....εκεί όπου η «ομογένεσσα» κόρη του Μαρούλα ζει και εργάζεται σαν πλύστρα στο σπίτι ενός πλούσιου γαιοκτήμονα. Και η «αχρειότης» με μορφη μιας πέτρας έρχεται και «σπάει» τη τζαμαρία του αθηναϊκού αρχοντόσπιτου, επιτρέποντας μας να εισέλθουμε στα ιδαίτερά του και να δούμε ένα μωσαϊκό χαρακτήρων όπου πάνω σε αυτό συναντιούνται ο έρωτας και η απάτη, η ελπίδα κι η φτώχια, το μικρό και το μεγάλο κι ό,τι αντιφατικό μας συνθέτει αιώνες τώρα.
Οι ήρωες σμίγουν σε ένα γαϊτανάκι σχέσεων με χιούμορ, τραγούδι, πίκρες και χαρές. Ο μπάρμπα- Λινάρδος είτε μόνος είτε με τους υπόλοιπους ήρωες του έργου προσπαθεί να θέσει τα όρια μεταξύ της «πέτρας» και της «τιμιότητας», της αγάπης και του νόστου…..« χαρά που θα το πάρει η μάνα σ΄» λέει στη Μαρούλα κάποια στιγμή….. κι ο Κωσταντής με περισσή περηφάνια να μας δείχνει τσι ρούγες τσι Ζάκυνθος κι ένας γλυκός μάγειρος ο κυρ-Χρήστος να ψάχνει την «χουλιάρα» ρίχνοντας καρπαζιές σε δίκαιους και άδικους….
Και τέλος μια συγνώμη που έρχεται σαν λύτρωση να μας δείξει ότι πάνω από τρεις, δέκα, ή δεκαπέντε χιλιάδες «δραχμές» υπάρχουμε Εμείς…….

Η ΤΥΧΗ ΤΗΣ ΜΑΡΟΥΛΑΣ

Η Θεατρική ομάδα του Πολιτιστικού και Μορφωτικού Συλλόγου Σούρπης «Οι Νήες» συμμετέχει στους 22ους Πανελλήνιους Θεατρικούς Αγώνες Ερασιτεχνικών Θιάσων που διεξάγονται από το Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ζωγράφου στην Αθήνα. Οι αγώνες γίνονται από 3 έως 15 Σεπτεμβρίου και παίρνουν μέρος 12 θίασοι από όλη την Ελλάδα, διαγωνιζόμενοι για τα ειδικά βραβεία και διακρίσεις.

Η θεατρική μας ομάδα θα παρουσιάσει το Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου το κωμειδύλιο του Δημήτρη Κορομηλά «Η τύχη της Μαρούλας» σε σκηνοθεσία Λένας Γεωργιάδου στο Δημοτικο Θέατρο Ζωγράφου.

(Γ. Ζωγράφου 17) Η παράσταση θα αρχίσει στις 9 μ.μ. και η είσοδος είναι ελεύθερη

Η υπόθεση του κωμειδυλλίου του Δ. Κορομηλά αφορά τις περιπέτειες ενός γερο-αμπελουργού που ανακαλύπτει στο κτήμα του έναν αρχ­αίο δακτυλιόλιθο και κατεβαίνει από την Άνδρο στην Αθήνα, προκειμένου να βρει αγοραστή. Η "Τύχη της Μαρούλας" πρωτοπαίχτηκε στις 16 του Σεπτέμβρη το 1889 στο θέατρο της Ομόνοιας από το Θίασο "Μένανδρο" των αδελφών Ταβουλάρη.

ΔΙΑΝΟΜΗ(Με σειρά εμφάνισης):

ΧΡΗΣΤΟΣ μάγειρος - Γιάννης Καλαντζής

ΖΗΤΙΑΝΑ - Μαριαλένα Διακουμή

ΑΝΤΩΝΗΣ παραμάγειρος - Κώστας Ζαρκάδας

ΖΑΜΠΕΤΑ θαλαμηπόλος - Νίτσα Κουτμάνη

ΕΛΕΝΗ σιδερώτρια - Βάσω Δημητρόβα

ΞΑΝΘΗ σιδερώτρια - Μαριαλένα Παπανικολοπούλου

ΝΙΚΟΛΑΣ θαλαμηπόλος - Σπύρος Γουρναρόπουλος

ΘΑΝΑΣΗΣ κηπουρός - Γιάννης Κατσάνος

ΚΩΣΤΑΝΤΗΣ αμαξηλάτης - Δημήτρης Ντούκας

ΜΑΡΟΥΛΑ πλύντρια - Γιάννα Καλοδήμου

ΛΙΝΑΡΔΟΣ αμπελουργός - Θανάσης Κουτμάνης

ΠΑΓΚΡΑΤΗΣ κτηματίας - Τριαντάφυλλος Σπανός

ΦΑΡΟΠΟΥΛΟΣ αρχιτέκτων - Κώστας Τσούκας

Συγγραφέας: Δημήτρης Κορομηλάς

Σκηνοθεσία: Λένα Γεωργιάδου

Μουσική: Σπύρος Γουναρόπουλος

Στίχοι: Δημήτρης Κόκκος - Λένα Γεωργιάδου

Σκηνικά – Κοστούμια: Θεατρική Ομάδα – βεστιάρια: ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βόλου - Μαρίας Τσιλιού

Βοηθοί Σκηνοθέτη: Δημήτρης Ντούκας - Θανάσης Κουτμάνης

......Κι άλλες φωτογραφίες

Η Θεατρική Ομάδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Σούρπης «Οι Νήες» μετά την επιτυχημένη παρουσίαση του έργου του Δημήτρη Κορομηλά «Η Τύχη της Μαρούλας» τα έτη 2006 και 2007 θα ανεβάσει φέτος το έργο του Νίκου Τσιφόρου «Η Πινακοθήκη των ηλιθίων».

Το έργο ετοιμάστηκε με την καθοδήγηση της σκηνοθέτου κ/ας Λένας Γεωργιάδου, την οποία ευχαριστούμε δημόσια, και τις φιλότιμες προσπάθειες των μελών της Θεατρικής Ομάδας.

Η φετινή παραγωγή έγινε παράλληλα με την παρακολούθηση του προγράμματος «Θέατρο – Παρουσίαση Θεατρικής Παράστασης» που δόθηκε στον Πολιτιστικό Σύλλογο από τη ΝΕΛΕ Μαγνησίας τα μαθήματα του οποίου συνεχίζονται.

Η διανομή των ρόλων κατά σειρά εμφάνισης έχει ως εξής:

Κώστας Μιχαλακόπουλος

Μαριαλένα Διακουμή

Ραφαέλα Καραγεώργου

Δημήτρης Ντούκας

Νίτσα Κουτμάνη

Γιάννα Καλοδήμου

Γιάννης Καλαντζής

Σπύρος Γουρναρόπουλος

Μαριαλένα Παπανικολοπούλου

Θανάσης Κουτμάνης

Βάσω Δημητρόβα

Τριαντάφυλλος Σπανός

Κώστας Τσούκας

Συγγραφέας: Νίκος Τσιφόρος

Σκηνοθεσία: Λένα Γεωργιάδου

Μουσική επιμέλεια: Δημήτρης Ντούκας

Σκηνικά – Κοστούμια: Θεατρική Ομάδα – βεστιάρια ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βόλου – Μαρίας Τσιλιού

Χορογραφίες: Θωμάς Σκοτίδας

Επιμέλεια προγράμματος: Σπύρος Γουρναρόπουλος

Ηλεκτρολογικά σκηνικού: Κώστας Πουρναράς

Επιμέλεια σκηνικών: Νίκος Περιστεράς

ΛΙΓΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ

Η κωμωδία αυτή δε θέλει ν' αποδείξει τίποτα και δε πασχίζει να διδάξει κάτι! Η "Πινακοθήκη" είναι απλούστατα μία παρέλαση ηλιθίων τύπων, απο αυτούς που συναναστρεφόμαστε συχνά, μας καταπιέζουν συχνότερα και μας διοικούν συχνότατα!

Όπου παίζεται αρέσει πολύ γιατί με ένα διασκεδαστικό τρόπο κοροϊδεύει την λογική και τη σοβαροφάνεια των ανθρώπων που θέλουν απεγνωσμένα να χαρακτηρίζονται "σημαντικοί". Στο παιχνίδι της "Πινακοθήκης" δεν υπάρχουν νικητές και νικημένοι. Όλοι είναι, απλούστατα, ηλίθιοι!

Θα δοθούν δύο παραστάσεις στη Σούρπη και μία παράσταση στο δάσος Κουρί στον Αλμυρό. Το πρόγραμμα των παραστάσεων έχει ως εξής:

Σούρπη Τετάρτη 6 Αυγούστου ώρα 9 μ.μ προαύλιο Γυμνασίου και Λυκείου.

Σούρπη Παρασκευή 8 Αυγούστου ώρα 9 μ.μ προαύλιο Γυμνασίου και Λυκείου.

Δάσος Κουρί Αλμυρού Κυριακή 10 Αυγούστου 9 μ.μ

Οι παραστάσεις στη Σούρπη γίνονται με την υποστήριξη του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Σούρπης και χορηγία της ΕΚΠΟΛ για τη δράση του συλλόγου και στο Κουρί Αλμυρού με τη χορηγία της Εθελοντικής περιβαλλοντικής ομάδας Αλμυρού «Εν Δράσει».

Ευχαριστούμε τους χορηγούς μας, την ΕΚΠΟΛ τη ΝΕΛΕ Μαγνησίας τους φορείς για την υποστήριξή τους και όσους βοηθούν με κάθε τρόπο το έργο του Πολιτιστικού Συλλόγου και της Θεατρικής του Ομάδας.

Να και λίγες φωτογραφίες......

Οι πρόβες του νέου έργου που θα παρουσιάσει η θεατρική μας ομάδα μπαίνουν αυτή τη βδομάδα στην τελική ευθεία. Θα επανέλθουμε σύντομα με λεπτομέριες και φοτο.

Θέρετρα γκολφ – τι είδους ανάπτυξη θέλουμε για τον τόπο μας

Πραγματοποιήθηκε με επιτυχία το Σάββατο 5 Ιουλίου στις 7:30 το απόγευμα στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δημοτικού Σχολείου Σούρπης (που παρά την ανυπόφορη ζέστη ήταν ασφυκτικά γεμάτη) η ενημερωτική ημερίδα που διοργάνωσαν από κοινού ο Πολιτιστικός Σύλλογος Σούρπης «Οι Νήες» και η Κίνηση Πολιτών Σούρπης με θέμα:

«Θέρετρα γκολφ – τι είδους ανάπτυξη θέλουμε για τον τόπο μας»

Το θέμα ανάπτυξαν πολύπλευρα οι καθηγητές:

κα. Μπριασούλη Ελένη. Καθηγήτρια στο τμήμα Γεωγραφίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου.

κ. Μπριασούλης Δημήτριος. Καθηγητής στο Τμήμα Αξιοποίησης Φυσικών Πόρων και Γεωργικής Μηχανικής του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Και ο κ. Δαναλάτος Νικόλαος. Καθηγητής Γεωργίας στο Τμήμα Φυτικής Παραγωγής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

Η κα. Μπριασούλη Ελένη μίλησε για τα θέρετρα γκολφ και:

Τις επιπτώσεις τους στο περιβάλλον και στην υγεία των εργαζομένων και αθλουμένων σ’ αυτά από τη χρήση λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων που είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη και συντήρηση του χλοοτάπητα.

Τις μεγάλες ανάγκες τους σε νερό για το πότισμα που εξασφαλίζεται από γεωτρήσεις ή τα τοπικά δίκτυα στραγγίζοντας κυριολεκτικά τον υδροφόρο ορίζοντα.

Τη λειτουργία ενεργοβόρων μονάδων αφαλάτωσης, όταν δεν μπορεί να εξασφαλιστεί με άλλο τρόπο νερό, που επιβαρύνουν το θαλάσσιο περιβάλλον με το επιστρεφόμενο αλμόλοιπο.

Το υψηλό κόστος κατασκευής και λειτουργίας τους με αποτέλεσμα να είναι επενδύσεις μεγάλου επιχειρηματικού ρίσκου πράγμα που πολλές φορές οδηγεί στην εγκατάλειψή τους. (Παραδείγματα Ισπανίας- Πορτογαλίας).

Την κατασκευή τους (όπως και στη δική μας περίπτωση στις Νήες) σε περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους με ότι αυτό συνεπάγεται.

Ο κ. Μπριασούλης Δημήτρης μίλησε με στοιχεία από το επιχειρησιακό σχέδιο Θεσσαλίας για:

Τα υπάρχοντα σχέδια ανάπτυξης

Τη μη βιωσιμότητα της παραδοσιακής επιδοτούμενης γεωργίας και κτηνοτροφίας

Την ανάγκη ενημέρωσης των παραγωγών (και ειδικά των νέων) για στροφή τους προς νέες μεθόδους με σκοπό την παραγωγή πιστοποιημένων προϊόντων υψηλής ποιότητας που μπορούν να σταθούν στην απαιτητική σημερινή αγορά και να επιτύχουν καλή τιμή.

Ο κ. Δαναλάτος Νικόλαος αναφέρθηκε στο φαινόμενο της ερημοποίησης (διάβρωση καλλιεργήσιμου εδάφους, υφαλμύρωση και μείωση υδάτινων πόρων) που απειλεί την ανατολική Μαγνησία και τόνισε ότι επενδύσεις τέτοιου είδους δε συμβαδίζουν με το μοντέλο της αειφόρου ανάπτυξης και εντείνουν το φαινόμενο της ερημοποίησης.

Η τελική διαπίστωση από την εν λόγω συνάντηση είναι ότι σε οποιαδήποτε περίπτωση, δεν μπορούν να λαμβάνονται αποφάσεις οικονομικά και περιβαλλοντικά ορθολογικές και κοινωνικά δίκαιες και ωφέλιμες για την προώθηση θερέτρων γκολφ, παρά μόνο στα πλαίσια δημόσιου σχεδιασμού και ευρύτατης συμμετοχής.
Θα πρέπει να εξετάζονται συνολικά και εμπεριστατωμένα, με πλήρη πληροφόρηση όλων των εμπλεκομένων μερίδων και να αξιολογούνται ολοκληρωμένα, στη βάση πολλών και ποικίλων κριτηρίων, μαζί με πολλές άλλες εναλλακτικές προτάσεις χρήσης των τοπικών πόρων. Μόνο έτσι θα εξασφαλίζεται ότι η διαδικασία λήψης
αποφάσεων παράγει λύσεις που προάγουν την επίτευξη της τοπικής αειφόρου ανάπτυξης.

Τις εργασίες παρακολούθησαν περίπου 200 συνδημότες μας μεταξύ των οποίων εκπρόσωποι υπηρεσιών, φορέων και περιβαλλοντικών οργανώσεων. Από την πλευρά του Δήμου Σούρπης παρέστησαν δημοτικοί σύμβουλοι και ο Αντιδήμαρχος κ. Χριστέλος Αγαπητός.

Από το Διοικητικό Συμβούλιο του Πολιτιστικού Συλλόγου

και τη Συντονιστική Επιτροπή της Κίνησης Πολιτών.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Πολιτιστικού και Μορφωτικού Συλλόγου Σούρπης «Οι Νήες» στη συνεδρίαση της 20^ης Φεβρουαρίου 2008 συζήτησε το θέμα της κατασκευής ξενοδοχειακού συγκροτήματος και γηπέδου γκολφ στις Νήες Σούρπης και λαμβάνοντας υπόψη:

α) Την αντίθεση πολλών δημοτών για την κατασκευή του προαναφερθέντος συγκροτήματος και ιδιαίτερα γηπέδου γκολφ αλλά και την επιθυμία κάποιων για την πραγματοποίηση της επένδυσης.

β) Τη γνώμη ειδικών επιστημόνων και διακεκριμένων πανεπιστημιακών δασκάλων (γεωπόνων, βοτανολόγων, κ.λ.π.) για τέτοιου είδους επενδύσεις (που μόνο θετική δεν είναι), αλλά και την αρνητική εμπειρία φορέων από διάφορα μέρη της πατρίδας μας όπου λειτουργούν τέτοιες εγκαταστάσεις.

γ) Την ενημέρωση που είχαμε αναζητώντας πληροφορίες στο διαδίκτυο για το συγκεκριμένο θέμα.

δ) Την άποψη που εκφράσαμε και για το θέμα της εγκατάστασης μονάδας λιθάνθρακα στην περιοχή μας ότι όταν σχεδιάζεται να γίνουν στον τόπο μας έργα που θα επηρεάσουν σε τόσο μεγάλο βαθμό το περιβάλλον και θα έχουν επιπτώσεις στη ζωή των κατοίκων τον πρώτο λόγο πρέπει να έχουν οι ίδιοι οι κάτοικοι.

Προτείνει πριν από κάθε άλλη ενέργεια:

1. Να οργανωθεί από το Δήμο λαϊκή συνέλευση, όπου θα γίνει πλήρης και με κάθε λεπτομέρεια ενημέρωση των φορέων και των κατοίκων από τους επενδυτές, για το τι προτίθενται να κάνουν στην περιοχή μας.

2. Να προσκληθούν ειδικοί επιστήμονες και πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, που έχουν ασχοληθεί με το θέμα των επιπτώσεων από την κατασκευή τέτοιων ξενοδοχειακών συγκροτημάτων στο περιβάλλον, οι οποίοι πάλι σε λαϊκή συνέλευση θα ενημερώσουν τους κατοίκους και τους φορείς.

3. Να κληθούν οι δημότες, αφού θα έχουν ενημερωθεί, να αποφασίσουν οι ίδιοι αν συμφωνούν με την πραγματοποίηση της επένδυσης.

4. Για το όλο θέμα να υπάρξει πλήρης διαφάνεια και σε κάθε περίπτωση να διασφαλιστεί η προστασία του περιβάλλοντος και τα συμφέροντα των κατοίκων.

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ

ΨΗΦΙΣΜΑ

Το Δ.Σ. του Πολιτιστικού συλλόγου Σούρπης '' ΟΙ ΝΗΕΣ'' εκφράζει την αντίθεσή του στην πρόθεση της ΔΕΗ να εγκαταστήσει στην περιοχή Αλμυρού μονάδα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με καύσιμο λιθάνθρακα, ένα εξαιρετικά ρυπογόνο και επικίνδυνο για την υγεία των κατοίκων της περιοχής μας και καλεί τα μέλη του αλλά και όλους τους κατοίκους της Μαγνησίας να συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις που οργανώνονται από την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τους φορείς.

ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ
ΟΧΙ ΣΤΗ ΣΚΟΝΗ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ



Επισκεφτείτε
http://biostore-aloa.blogspot.com/2007/11/blog-post.html

Συμμαχία WWF - Δήμων ενάντια στον λιθάνθρακα

12:52 - 29 Ιανουάριος 2008

Τη δημιουργία συμμαχίας ενάντια στον λιθάνθρακα, ανακοίνωσαν σήμερα η περιβαλλοντική οργάνωση WWF Eλλάς και επτά Δήμοι και Κοινότητες στις οποίες προβλέπεται ή ακούγεται έντονα η δημιουργία μονάδων ηλεκτροπαραγωγής από λιθάνθρακα. Οι Δήμοι και Κοινότητες που συμμετέχουν στη συμμαχία είναι οι εξής: Καβάλας, Αλμυρού Μαγνησίας, Αστακού Αιτωλοακαρνανίας, Διστόμου Βοιωτίας, Κηρέως Ευβοίας, Αντίκυρας Βοιωτίας και Κυριακίου Βοιωτίας.
http://www.wwf.gr/