Παραστάση "Ο γύρος του Κόσμου σε 80 μέρες"

Παρσκευή βράδυ, γενική πρόβα, όλα είναι έτοιμα! Ολα? Όχι! Τίποτα δεν είναι έτοιμο ακόμη, η κούραση είναι κάτι που κυριαρχεί σε όλη την ομάδα...η γενική πρόβα δεν πήγε καλά ή μήπως πήγε? Ποτέ δεν θα το μάθουμε, όλο το βράδυ ήταν γεμάτο απρόοπτα.... Ας είναι, όλοι φύγαμε με μια ευχή και μια υπόσχεση που δώσαμε στους εαυτούς μας να προσπαθήσουμε για το καλλίτερο στην πρεμιέρα....

Ο ΓΥΡΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΣΕ 80 ΜΕΡΕΣ

Ο Πολιτιστικός και Μορφωτικός Σύλλογος Σούρπης «Οι Νήες» ιδρύθηκε το 1976 με σκοπό την τόνωση της πολιτιστικής και πνευματικής κίνησης της περιοχής. Μεταξύ των άλλων δράσεών του την άνοιξη του 2006, με τη συνεργασία μελών του Συλλόγου αλλά και κατοίκων της Σούρπης και με την καθοριστική βοήθεια της σκηνοθέτου κ/ας Λένας Γεωργιάδου, ιδρύθηκε η Θεατρική Ομάδα του Συλλόγου η οποία ανέβασε το καλοκαίρι του 2006 στη Σούρπη το έργο «Η τύχη της Μαρούλας» του Δημήτρη Κορομηλά και το καλοκαίρι του 2008 την «Πινακοθήκη των ηλιθίων» του Νίκου Τσιφόρου. Και οι δύο παραστάσεις σημείωσαν μεγάλη επιτυχία και μάλιστα «Η τύχη της Μαρούλας» παρουσιάστηκε το Σεπτέμβρη του 2008 στο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικών Θεατρικών Σχημάτων του Δήμου Ζωγράφου Αθηνών όπου ο Θανάσης Κουτμάνης απέσπασε ειδικό βραβείο για την ερμηνεία του στο ρόλο του «μπάρμπα-Λινάρδου».
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2009
Φέτος έχουμε την τιμή να σας παρουσιάσουμε το έργο του Ιουλίου Βέρν «Ο Γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες».
Το έργο θα παρουσιαστεί σε τέσσερις παραστάσεις:
1 και 2 Αυγούστου στο προαύλιο του Γυμνασίου – Λυκείου Σούρπης

3 Αυγούστου στην Ανάβρα Μαγνησίας

7 Αυγούστου στον Πτελεό

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΜΑΣ

Ο «Γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες» γράφτηκε το 1872 από τον Ιούλιο Βερν και ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία του συγγραφέα από άποψη πωλήσεων. Την ίδια χρονιά το μυθιστόρημα διασκευάστηκε από τον ίδιο και έναν άλλο συγγραφέα, για το θέατρο, με επιτυχία.
Όπως ήταν φυσικό, για μια τόσο μεγάλη επιτυχία, παίχτηκε αρκετές φορές στο θέατρο και γυρίστηκε τουλάχιστον έξι φορές σε ταινία. Το κοινό, χρόνια τώρα, τρέχει να το δει σε όποια μορφή και να παίζεται γιατί η γοητεία και η μαγεία του ταξιδιού θα συνεπαίρνει πάντα τους ανθρώπους.
Ποιος δεν έχει ονειρευτεί να γυρίσει όλο τον κόσμο, να δει και να γνωρίσει τις τόσο διαφορετικές χώρες, άλλους λαούς, άλλες θρησκείες, εξωτικά μέρη, και παράξενα ήθη και έθιμα, όλα αυτά που συνθέτουν το όμορφο και ποικιλόχρωμο πάζλ του πλανήτη μας.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ:

 Το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Βόλου για τη διάθεση των απαραίτητων κοστουμιών.
 Την Μαρία Τσιλιού
 Τον κ. Γιάννη Καραχισαρίδη για την παραχώρηση του έργου του.
 Τη Ν.Ε.Λ.Ε Μαγνησίας για τη χορήγηση στο Σύλλογό μας, για δεύτερη χρονιά, του προγράμματος Θέατρο-προετοιμασία παράστασης.
 Την Ε.Κ.ΠΟΛ για τη συνεργασία και την εκτύπωση του προγράμματος.
 Τα Διοικητικά Συμβούλια των Σχολικών Επιτροπών του Γυμνασίου – Λυκείου και Δημοτικού Σχολείου Σούρπης για τη φιλοξενία της Θεατρικής Ομάδος.
 Το Διοικητικό Συμβούλιο του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Σούρπης για την υποστήριξη στην πραγματοποίηση των παραστάσεων στη Σούρπη.
 Τους χορηγούς μας και όλους όσους μας στηρίζουν, μας πιστεύουν και έρχονται να μας δουν και να μας χειροκροτήσουν κάθε χρόνο.

Σας ευχόμαστε καλή διασκέδαση.
Από το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου


ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Ιούλιος Βέρν
ΔΡΑΜΑΤΟΥΡΓΙΚΗ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ: Γιάννης Καραχισαρίδης
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Λένα Γεωργιάδου
ΜΟΥΣΙΚΗ: Σπύρος Γουναρόπουλος – Πέτρος Μαρμαρινός
ΣΤΙΧΟΙ: Λένα Γεωργιάδου – Πέτρος Μαρμαρινός
ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΑ: Κώστας Δημητρίου
ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ: Κώστας Μιχαλακόπουλος
ΗΧΗΤΙΚΑ ΕΦΕ: Δημήτρης Ντούκας
ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΑ: Νίκος Περιστεράς
ΕΝΔΥΜΑΤΟΛΟΓΙΑ: Η Θεατρική Ομάδα
ΜΙΞΗ ΗΧΟΥ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗΣ: Λευτέρης Δούρος
ΒΟΗΘΟΙ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ: Μαριαλένα Παπανικολοπούλου – Βάσω Δημητρόβα
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ-ΑΦΙΣΣΑΣ: Σπύρος Γουρναρόπουλος
ΚΕΙΜΕΝΑ: Λένα Γεωργιάδου
ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΛΥΨΗ: Κώστας Κολώνης
ΞΥΛΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ: Γιάννης Κατσάνος

ΔΙΑΝΟΜΗ

ΓΙΑΝΝΑ ΚΑΛΟΔΗΜΟΥ : ΑΛΙΣ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΡΚΟΥΒΕΛΑΣ: ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΠΩΛΗΣ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΤΟΥΚΑΣ: ΣΑΛΙΒΑΝ – ΑΝΤΙΠΡΟΞΕΝΟΣ – ΤΣΙΝΓΚ ΛΗ
ΝΙΚΟΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΑΣ: ΒΑΛΕΝΤΑΪΝ – ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΤΟΥ ΜΟΝΓΚΟΛΙΑ
ΣΠΥΡΟΣ ΓΟΥΡΝΑΡΟΠΟΥΛΟΣ: ΡΑΛΦ – ΠΡΟΚΤΟΡ
ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ ΣΠΑΝΟΣ: ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ ΦΙΞ
ΚΩΣΤΑΣ ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: ΦΙΛΕΑΣ ΦΟΓΚ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ: ΠΑΣΠΑΡΤΟΥ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΤΣΑΝΟΣ: ΒΟΗΘΟΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗ - ΜΠΑΣΜΠΙ - ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ
ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΟΥΤΜΑΝΗΣ: ΥΠΟΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΚΡΟΜΑΡΤΥ – ΤΙΜΟΝΙΕΡΗΣ
ΝΙΤΣΑ ΚΟΥΤΜΑΝΗ: ΜΑΓΚΥ
ΕΦΗ ΤΖΑΒΕΛΑ: ΡΕΒΕΚΑ - ΑΝΝΥ
ΜΑΡΙΑΛΕΝΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ: ΑΟΥΝΤΑ - ΧΟΣΕΦΑ
ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΟΥΚΑΣ: ΤΣΙΝΓΚ ΛΗ
ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΡΚΑΔΑΣ: ΙΝΔΟΣ – ΣΠΙΝΤΙ – ΜΠΕΝΙ – ΝΑΥΤΗΣ – ΧΙΚΟΚ
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΚΡΗΣ: ΝΑΥΤΗΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΜΑΣ

Ο «Γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες» γράφτηκε το 1872 από τον Ιούλιο Βερν και ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία του συγγραφέα από άποψη πωλήσεων. Την ίδια χρονιά το μυθιστόρημα διασκευάστηκε από τον ίδιο και έναν άλλο συγγραφέα, για το θέατρο, με επιτυχία.
Όπως ήταν φυσικό, για μια τόσο μεγάλη επιτυχία, παίχτηκε αρκετές φορές στο θέατρο και γυρίστηκε τουλάχιστον έξι φορές σε ταινία. Το κοινό, χρόνια τώρα, τρέχει να το δει σε όποια μορφή και να παίζεται γιατί η γοητεία και η μαγεία του ταξιδιού θα συνεπαίρνει πάντα τους ανθρώπους.
Ποιος δεν έχει ονειρευτεί να γυρίσει όλο τον κόσμο, να δει και να γνωρίσει τις τόσο διαφορετικές χώρες, άλλους λαούς, άλλες θρησκείες, εξωτικά μέρη, και παράξενα ήθη και έθιμα, όλα αυτά που συνθέτουν το όμορφο και ποικιλόχρωμο πάζλ του πλανήτη μας

Η πλούσια θεατρική παράδοση στην Σούρπη

Η πλούσια θεατρική παράδοση στην Σούρπη Μαγνησίας ξεκινά από τις αρχές του 20ου αιώνα. Το 1911 συγκεκριμένα, τριάντα νέοι και νέες δίνουν θεατρική παράσταση στο χωριό και με τα χρήματα που συγκεντρώνουν, ξεκινούν να χτίζουν το όμορφο εξωκλήσι του Αγ. Ιωάννη Προδρόμου στις Νήες (στο επίνειο της Σούρπης). Η πληροφορία διασώζεται από τον δικηγόρο Δημήτρη Μανιώτη, σε επιστολή του προς την Κοινότητα Σούρπης το 1983, όπου όμως δεν αναφέρεται ο τίτλος του έργου, αλλά ούτε και ο χώρος που δόθηκε η παράσταση. (πλατεία του χωριού, κάποιο καφενείο).
Αργότερα, στα δύσκολα χρόνια της κατοχής, το 1943, έρχεται στο μαρτυρικό και πολύπαθο χωριό της Σούρπης ο θίασος του κορυφαίου θεατράνθρωπου Βασίλη Ρώτα. Στο κέντρο της πλατείας, εμπρός στο ναό της Αγ. Παρασκευής, που εκείνα τα χρόνια κτίζονταν, δίνεται η παράσταση «Ρήγας Φεραίος». Ένας μάλιστα νεαρός του τόπου, ο Απόστολος Χρυσικός, εντάσσεται στο θίασο του Βασίλη Ρώτα και συμμετέχει μετά στην υπόλοιπη περιοδεία του θιάσου ανά την Ελλάδα. Διασώζεται η πληροφορία ότι τα έσοδα αυτής της παράστασης δόθηκαν για την συνέχιση της ανέγερσης του ναού της Αγ. Παρασκευής.
Στα χρόνια που ακολουθούν το θέατρο στη Σούρπη ζωντανεύει στον Κισλά, στον πρώην τουρκικό στρατώνα, από την εποχή των πρώτων Ελληνοτουρκικών συνόρων (1832 – 1882). Έτσι γύρω στο 1948 διοργανώνονται παραστάσεις στο μπροστινό μέρος του κτιρίου, (που αργότερα χρησιμοποιήθηκε ως καπναποθήκη) από την Εθνική Αντίσταση. Ο Απόστολος Χρυσικός, μαθητής όπως είπαμε του Βασίλη Ρώτα, που συμμετείχε σ ’αυτές, θυμάται ότι ένα έργο που παίχτηκε είχε τον τίτλο «ο Αγώνας μου».
Περνάμε στην δεκαετία του 1960 και το θέατρο φιλοξενείται στο κινηματοθέατρο «Αχίλλειον», που βρίσκονταν στο κέντρο του τόπου, ένας πολύ όμορφος χώρος που δημιούργησαν τα αδέλφια Θεμιστοκλής και Γιάννης Κωνσταντίνου. Τα παιδιά τους Κώστας και Κώστας μας θυμίζουν ότι από το «Αχίλλειον» στη δεκαετία του 60 και στις αρχές του 70 πέρασαν πολλά λαμπερά ονόματα εκείνης της εποχής με τους περιοδεύοντες θιάσους τους τα γνωστά «Μπουλούκια». Ο θίασος του Ζανίνο με την νεαρή τότε κόρη του Σόφη Ζανίνου και την σπουδαία τραγουδίστρια Μαριάνα Χατζοπούλου, (Επιθεώρηση), ο Φραγκίσκος Μανέλης με τον Περικλή Χριστοφορίδη και άλλοι λιγότερο γνωστοί που με το πηγαίο ταλέντο τους άφησαν έντονες αναμνήσεις στους κατοίκους της Σούρπης, που γέμιζαν ασφυκτικά την αίθουσα του «Αχίλλειον» για να παρακολουθήσουν αυτές τις παραστάσεις,, που πρέπει να πούμε ήταν διπλές. Επίσης τα ξαδέλφια Κωνσταντίνου μας θυμίζουν ότι πέρασαν και σπουδαίοι καραγκιοζοπαίχτες όπως ήταν ο Όμηρος Αθηναίος και ο Θανάσης Σπυρόπουλος.
Στο «Αχίλλειον» δόθηκε και η πρώτη μαθητική παράσταση στη Σούρπη, από τους μαθητές της πρώτης και δεύτερης τάξης του ιδιωτικού γυμνασίου Ιωάννου Χατζηαγόρου (Χρυσομαλίδη) με το έργο «Η έξοδος του Μεσολογγίου» με σκηνοθέτη τον καθηγητή Νικόλαο Χρυσάφη, η παράσταση ανέβηκε στην γιορτή της 25ης Μαρτίου το 1971 και πήραν μέρος οι μαθητές της πρώτης και δεύτερης ταξης.
Λίγα χρόνια αργότερα, το 1985, ένας άλλος μαθητικός θίασος φιλοξενείται στο «Αχίλλειον». Είναι οι μαθητές του τοπικού, δημοσίου πλέον, γυμνασίου που ανεβάζουν την παράσταση «Ανέβα στη στέγη να φάμε το σύννεφο» του Ευγένιου Τριβιζά σε σκηνοθεσία της Γαρυφαλλιάς Βέργου, που σήμερα ζει στις ΗΠΑ. Αυτή η παράσταση ανέβηκε με την υποστήριξη του Πολιτιστικού Συλλόγου «Οι Νήες» και η Γαρυφαλλιά ήταν μέλος στο Δ.Σ. του Συλλόγου.
Ένα χρόνο μετά, το 1986, ο ίδιος μαθητικός θίασος παίζει την παράσταση «Ένας βλάκας και μισός» του Δημήτρη Ψαθά, στο χώρο του καφενείου Ιωάννη Γεωργιάδη. Σκηνοθέτης η εκπαιδευτικός Αγορίτσα Μπαντίδου και βοηθός ο καθηγητής Κώστας Παπαστεργίου, από τον Αλμυρό. Τα παιδιά συμμετείχαν και στο πανελλήνιο φεστιβάλ μαθητικού θεάτρου, που γίνονταν εκείνα τα χρόνια στη Θέρμη Θεσσαλονίκης.
Ακολουθούν ανά δεκαετία δύο ακόμη μαθητικές παραστάσεις, το 1992 «Ο γυάλινος κόσμος» του Τένεσι Ουίλιαμς, από ομάδα μαθητών του Γυμνασίου Σούρπης, σε σκηνοθεσία του Κώστα Ακρίβου, που τότε υπηρετούσε ως φιλόλογος στο σχολείο. Σήμερα βέβαια ο Κ. Ακρίβος έχει εξελιχθεί σε έναν σημαντικό λογοτέχνη, με πολλά ήδη βιβλία στο ενεργητικό του.
Το 2002 ανεβαίνει η «Μαντάμ Σουσού» του Δημήτρη Ψαθά, με πρωταγωνιστές τους μαθητές Χρήστο Χουλιαρά και Νεκταρία Καραγκιόζογλου, μαζί τους άλλα δέκα παιδιά του τοπικού Γυμνασίου. Σκηνοθέτης η Τασούλα Χατζηπλή, φιλόλογος του σχολείου και σημερινή Πρόεδρος του Πολιτιστικού Οργανισμού Δήμου Ιωλκού.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει να γίνει στις παραστάσεις των μαθητών του Δημοτικού Σχολείου Σούρπης. Με τη βοήθεια του δασκάλου Νίκου Περιστερά, νυν Προέδρου του Πολιτιστικού Συλλόγου, έχουν ανέβει τα τελευταία χρόνια αρκετές αξιόλογες παραστάσεις όπως: οι κωμωδίες του Αριστοφάνη: Ειρήνη και Αχαρνής, ο Ρήγας Φεραίος, Ο χορός του Ζαλόγγου, ο Χιονάνθρωπος των Χριστουγέννων, Τα Χριστούγεννα της θείας Αχτίτσας (από το διήγημα Σταχομαζώχτρα του Παπαδιαμάντη) και οι «Ιππότες της τηγανιτής πατάτας», σε σκηνοθεσία της Έφης Σταυροθεοδώρου.
Το 2003 ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Οι Νήες» μαζί με το χορευτικό του Δήμου Σούρπης ανεβάζουν τα «Προξενιά κι αρραβωνιάσματα στην παλιά Σούρπη». Ένα θεατρικό δρώμενο που αφηγούνταν τις συνήθειες των παλιών χρόνων στον τόπο μας και παίχτηκε δύο χρονιές στις καλοκαιρινές εκδηλώσεις του Δήμου, στην πλατεία. Αρωγός της προσπάθειας αυτής, ήταν η υπεύθυνη της χορευτικής ομάδας του δήμου Σούρπης και γνωστή παρουσιάστρια τηλεοπτικών εκπομπών για την Ελληνική παράδοση, Βίκυ Τσεκούρα.
Εδώ αξίζει να αναφέρουμε ότι η παραπάνω ομάδα ήταν ο προπομπός της μετέπειτα θεατρικής ομάδας του Πολιτιστικού Συλλόγου Σούρπης, που με την βοήθεια της Λένας Γεωργιάδου έχει ανεβάσει τα έργα: «Η τύχη της Μαρούλας», του Δημήτρη Κορομηλά και «Η πινακοθήκη των ηλιθίων», του Νίκου Τσιφόρου, καθώς και το φετινό έργο της «Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες» του Ιουλίου Βέρν.
Μιλώντας για την θεατρική παράδοση στη Σούρπη θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρουμε την μεγάλη προσφορά του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Σούρπης που από την ίδρυσή του το 1998 και με διαδοχική παρουσία των Προέδρων: Θανάση Κουτμάνη, Δημήτρη Ντούκα και Βάσω Τιμπλαλέξη, φρόντιζαν να φιλοξενούν θεατρικά σχήματα, επαγγελματικά και ερασιτεχνικά σε παραστάσεις που δόθηκαν, όχι μόνο στην έδρα του Δήμου αλλά και σε όλα τα χωριά που τον απαρτίζουν.
Έρευνα - παρουσίαση: Τριαντάφυλλος Σπανός
Δημήτρης Ντούκας

Ο Σύλλογος μέλος στο "Διάζωμα"

Αθήνα, 22 Μαΐου 2009

Προς τον

Πρόεδρο και Αντιπρόεδρο

του Πολιτιστικού Συλλόγου Σούρπης

«Οι Νήες»

κ.κ. Περιστερά Νίκο

και Ντούκα Δημήτηρη

Αγαπητοί μου Νίκο και Δημήτρη,

Με μεγάλη χαρά καλωσορίζω στο «ΔΙΑΖΩΜΑ» τον Πολιτιστικό Σύλλογο Σούρπης «Οι Νήες» και σας ενημερώνω πως η αίτηση εγγραφής του Συλλόγου εγκρίθηκε ομόφωνα από το Δ.Σ. στις 19 Μαΐου 2009.

Για μια πρώτη ενημέρωσή σας για τις δραστηριότητες του «ΔΙΑΖΩΜΑΤΟΣ» σας κοινοποιώ τις δύο τελευταίες ενημερωτικές επιστολές μου προς τα μέλη μας.

Σας χαιρετώ φιλικά,

Σταύρος Μπένος

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Σούρπης «Οι Νήες» με μεγάλη χαρά ανακοινώνει στα μέλη και τους φίλους του ότι έγινε δεκτός σαν αρωγό μέλλος στο σωματείο «Διάζωμα» μετά από ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ. πρόεδρος του οποίου είναι ο Σταύρος Μπένος.

«Το «ΔΙΑΖΩΜΑ» είναι κίνηση ενεργών πολιτών από όλη την Ελλάδα που είναι αποφασισμένοι να κάνουν πράξη την αγάπη τους για τα μνημεία και την πολιτιστική κληρονομιά.

Επίκεντρο του ενδιαφέροντός τα αρχαία θέατρα. Και στόχος η ανάδειξή τους, η εξεύρεση πόρων και όπου είναι εφικτό, η ένταξή τους στην καθημερινή ζωή του τόπου.

Το «ΔΙΑΖΩΜΑ» εισάγει στην Ελλάδα μια νέα προσέγγιση δράσης για την επίτευξη των στόχων του, που στηρίζεται στον πολίτη και στις δικές του ενέργειες.

Ανοικτό σε όλους τους πολίτες της χώρας, το «ΔΙΑΖΩΜΑ» επιδιώκει να ανοίξει μια αγκαλιά για την προστασία των αρχαίων θεάτρων, αυτού του κορυφαίου επιτεύγματος της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής.» www.diazoma.gr

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Σούρπης «Οι Νήες» από την πρώτη επίσκεψη του Σταύρου Μπένου στο χώρο των ανασκαφών του Αρχαίου Θεάτρου των Φθιώτιδων Θηβών* στις 31/1/2009, έδωσε το παρών με τον πρόεδρο Νίκο Περιστερά και τον αντιπρόεδρο Δημήτρη Ντούκα. Εκεί διακρίναμε τον ενθουσιασμό του κ. Μπένου όταν αντίκρισε αυτό το θαμμένο ιστορικό μνημείο της περιοχής μας και την θέληση του να βοηθήσει στις προσπάθειες για την ανάδειξή του.

Πιστεύουμε ότι με την συμμετοχή μας στο «Διάζωμα» θα βοηθήσουμε και εμείς με κάθε τρόπο στην ανάδειξη και προστασία του Θεάτρου των Φθιώτιδων Θηβών αλλά και να δείξουμε με την πράξη μας αυτή την αγάπη μας για τα ιστορικά μνημεία και την πολιτιστική μας κληρονομιά.

" Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες"

Ο Φιλέας Φογκ ήταν ένας πλούσιος ερευνητής, ο οποίος είχε πολλές φαεινές ιδέες. Κάποια μέρα, πήγε στην Ακαδημία των Επιστημών, στο Λονδίνο, με την ιδέα ότι μπορεί να κάνει τον γύρο του κόσμου σε 80 μέρες. Πολλοί αμφισβήτησαν τα λόγια του, κάτι το οποίο ο ίδιος δεν το επέτρεπε. Έτσι κάποια βραδιά στοιχημάτισε όλη του την περιουσία (₤20.000) ότι μπορούσε να πραγματοποιήσει ο ίδιος τον γύρο του κόσμου σε 80 μέρες. Κι έτσι ξεκίνησε το ταξίδι, με τον υπηρέτη του, Πασπαρτού. Η διαδρομή που θα ακολουθούσε ήταν η εξής:

• Λονδίνο-Σουέζ, μέσω Μοντ Σενί και Μπρίντεζι σιδηροδρομικώς και ατμοπλοϊκώς (7 ημέρες)
• Σουέζ-Βομβάη, ατμοπλοϊκως (13 ημέρες) Βομβάη-Καλκούτα, σιδηροδρομικώς (3 ημέρες)
• Καλκούτα-Χονγκ Κονγκ, ατμοπλοϊκώς (13 ημέρες)
• Χονγκ Κονγκ-Γιοκοχάμα (Ιαπωνία), ατμοπλοϊκώς (6 ημέρες)
• Γιοκοχάμα-Σαν Φρανσίσκο, ατμοπλοϊκώς (22 ημέρες)
• Σαν Φρανσίσκο-Νέα Υόρκη, σιδηροδρομικώς (7 ημέρες)
• Νέα Υόρκη-Λονδίνο, ατμοπλοϊκώς και σιδηροδρομικώς (9 ημέρες)....Σύνολο 80 ημέρες.

Τελικά γυρίζει στην Αγγλια, νομίζοντας ότι είχε χάσει το στοίχημα, γυρίζοντας μια μέρα αργότερα. Όμως, λίγο αργότερα..............

...Ένα ακόμη θεατρικό ταξίδι ξεκινά, το δικό μας στοίχημα πρέπει να κερδηθεί σε λίγες ημέρες καλή μας επιτυχία.

Η εθελοντική αιμοδοσία είναι πολιτισμός

Ο Πολιτιστικός και Μορφωτικός Σύλλογος Σούρπης <<ΟΙ ΝΗΕΣ>>
σε συνεργασία με το τμήμα αιμοδοσίας του Νοσοκομείου Βόλου
διοργανώνει εθελοντική αιμοδοσία την Τρίτη
18 Ιουνίου 2009 από τις 5,30 -8,30 το απόγευμα
στο χώρο του αγροτικού συνεταιρισμού Σούρπης.

«Ο αφανισμός της Μήλος» στο Αχίλλειον

«Ο αφανισμός της Μήλος» στο Αχίλλειον

Γράφει: magnesianews.gr
14/05/2009, 17:00

Η Πειραματική Σκηνή Νέας Ιωνίας Βόλου, στο πλαίσιο των βιωματικών σεμιναρίων θεατρικής τέχνης περιόδου Ιανουαρίου-Μαΐου 2009 με αντικείμενο του φετινού σεμιναριακού κύκλου «Η αφήγηση στην τέχνη του θεάτρου» και συμμετέχοντας στο εορτασμό του έτους ΡΙΤΣΟΥ, παρουσιάζει σε μορφή θεατρικού αναλογίου, το ποίημα-χορικό του Γιάννη Ρίτσου «Ο Αφανισμός της Μήλος» την Τετάρτη 20 Μαίου στις 9.30 το βράδυ, στο Κινηματοθέατρο «Αχίλλειον».

Το χορικό παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία-διδασκαλία Δημήτρη Πανταζή και λαμβάνουν μέρος οι σπουδαστές του σεμιναρίου (με σειρά εμφάνισης) Ευαγγελία Χαρίτου, Όλγα Σταροπούλου, Μαρία Κολίτσα, Άννα Σταυρακάκη, Βαρβάρα Δεμίρη, Ζαχαρούλα Νικολάου, Αγγελική Νικολάου, Ελένη Μπακίρη.

Τον πρόλογο και τα αποσπάσματα από την Ιστορία του Θουκυδίδη αποδίδει ο σπουδαστής Δημήτρης Ντούκας.
Η εκδήλωση γίνεται σε συνεργασία με τον Καλλιτεχνικό Οργανισμό του Δήμου Βόλου και η είσοδος είναι δωρεάν.
www.magnesianews.gr

"ΝΗΕΣ"

ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΦΘΙΩΤΙΔΩΝ ΘΗΒΩΝ

ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΦΘΙΩΤΙΔΩΝ ΘΗΒΩΝ
ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ
Η ανάλυση των στοιχείων στο Παρατηρητήριο στο αρχαίο θέατρο Φθιωτίδων Θηβών
βασίσθηκε στην εργασία που εκπόνησε ειδική επιστημονική ομάδα υπό την Δρα.
Αρχαιολόγο κα Βασιλική Αδρύμη - Σισμάνη, Προϊσταμένη του Αρχαιολογικού
Ινστιτούτου Θεσσαλικών Σπουδών. και παρατίθεται αυτούσια παρακάτω.
Η εργασία αυτή αποτελεί και το κυρίως υλικό, στο οποίο στηρίχθηκε το «ΔΙΑΖΩΜΑ»
για τη συγκρότηση του σχετικού χορηγικού φακέλου.
Πατήστε τον παρακάτω σύνδεσμο:
http://www.diazoma.gr/files/06-Paratiritirio/DataSheet-FthiotidonThivonSv3.pdf

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΣΟΥΡΠΗ 22 / 4 / 2009

Πληροφορίες: Περιστεράς Νικόλαος

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Κατά το μήνα Ιούλιο 2009 θα υλοποιηθεί το πρόγραμμα με τίτλο «Θέατρο – προετοιμασία παράστασης» διάρκειας 75 ωρών που εγκρίθηκε από τη Νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Ν.Ε.Λ.Ε. Μαγνησίας και ανήκει στα προγράμματα της Γενικής Γραμματείας Επιμόρφωσης Ενηλίκων του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Φορέας υλοποίησης του παραπάνω προγράμματος είναι ο Πολιτιστικός και Μορφωτικός Σύλλογος Σούρπης «Οι Νήες» και ως επιμορφώτρια επιλέχθηκε από τη Ν.Ε.Λ.Ε. Μαγνησίας η κα. Λένα Γεωργιάδου ηθοποιός και σκηνοθέτης που είναι και η εμψυχώτρια και η σκηνοθέτης της Θεατρικής Ομάδος του Πολιτιστικού Συλλόγου.

Το ακριβές πρόγραμμα της επιμόρφωσης θα ανακοινωθεί σύντομα. Πληροφορίες για συμμετοχή στο γραφείο του Συλλόγου.

fotovideo Από τη ιστορική διαδρομή του Συλλόγου

Διήγημα του Δημήτρη Ντούκα

-->

Η ΒΟΛΤΑ

Εκείνο το πρωί της Κυριακής του Αυγούστου άργησε πολύ να έρθει για τον Δημήτρη και την αδερφή του, δεν ξέρω αν έφταιγε η αφόρητη ζέστη ή αν έφταιγε η αγωνία για την ημέρα που περίμεναν… Όμως με το πρώτο φως της μέρας τινάχτηκαν σαν ελατήρια από τα κρεβάτια τους, έτοιμοι για την μεγάλη βόλτα που τόσο καιρό περίμεναν.

Η μητέρα κι αυτή είχε ξυπνήσει από τα χαράματα και ετοίμαζε αυτά που θα έπαιρναν μαζί τους, φαγητό μέσα σε γυαλιστερά αλουμινένια μπολ, ψωμί φρέσκο, ζυμωμένο από την προηγούμενη μέρα, την στάμνα με το νερό και καθαρά στρωσίδια.

Ο πατέρας έβγαλε τα άλογα από το στάβλο και ήταν έτοιμος να τα ζέψει στο κάρο! Ο Ντορής και η Ντοριά (αυτά ήταν το ονόματα του αλόγων) φαίνονταν σαν να χαμογελούσαν χαρούμενα για την βόλτα που ετοιμάζονταν να κάνουν.

Η «βόλτα», αχ! αυτή η βόλτα που τόσο καιρό περίμεναν τα δυο παιδιά, ήταν μια βόλτα στην κοντινή παραλία, μια μέρα ολόκληρη κοντά στη θάλασσα!

Η θάλασσα άρχιζε εκεί που τελείωναν τα χωράφια, εκεί που κάθε μέρα οι γεωργοί με τα σκαμμένα από τον ήλιο και τη σκόνη πρόσωπά τους καλλιεργούσαν τα λιγοστά τους στρέμματα με καπνό, βαμβάκι, και άλλα προϊόντα με τα «μέσα» εκείνης της εποχής, που έκαναν τον κάματο να είναι βαρύς και σκληρός.

Επιτέλους ξεκίνησαν. Ο Ήλιος άρχισε να ανεβαίνει ρίχνοντας τη ζεστή του ματιά σ’ όλη την όμορφη πεδιάδα. Έξω από το χωριό συνάντησαν κι άλλες οικογένειες κι άλλα κάρα γεμάτα με χαρούμενα παιδιά, που τα τραβούσαν χαρούμενα άλογα που εκείνη τη μέρα δεν αγκομαχούσαν κάτω από τα χαλινάρια τους, λες και καταλάβαιναν πως το φορτίο που κουβαλούσαν δεν ήταν κάτι βαρύ, όπως τα φύλλα του καπνού, αλλά ένα φορτίο με χαρούμενους ανθρώπους που βιάζονταν να αδράξουν τη μέρα.

Ο πατέρας δειλά - δειλά άρχισε ένα χαρούμενο τραγούδι και τα παιδιά ένοιωσαν ένα ξάφνιασμα γιατί δεν τον είχαν ξανακούσει να τραγουδά.

-Με το χάραμα ξυπνώ

το τραγούδι αρχινώ.

Ζεύω τ’ αλογάκι μου

και με τον ιδρώτα μου

βγάζω το ψωμάκι μου………

-Τραλαλά, τραλαλά

του αλόγου τα κουδούνια

ντρίνγκι, ντρίνγκι χαρωπά,

το καμτσίκι κάνει στράκα

στον αέρα σα χτυπά

-Τρέξε αλογάκι μου

άιντε αραπάκι μου,

τη δουλειά μου σαν τελειώσω

κριθαράκι θα σου δώσω……

Πολύ αργότερα ο Δημήτρης έμαθε ότι αυτό το τραγούδι ακούγονταν σε μια παλιά Ελληνική οπερέτα!

Αφού πέρασαν το μεγάλο δημόσιο δρόμο, μπήκαν στο χωματόδρομο που οδηγούσε στη θάλασσα η οποία ακόμη δεν έλεγε να φανεί, τα παιδιά όμως ήξεραν πώς κάθε μέτρο που προχωρούσαν τους έφερνε πιο κοντά της, άσε που είχαν βάλει και σημάδια!

- Να, τώρα περνάμε απ’ το χωράφι του μπάρμπα Γιάννη!

- Σε λίγο θα περάσουμε κι απ’ το δικό μας!

- Άμα φτάσουμε στον μπαξέ του Σαμαρά… μετά τι έμεινε;

- Μια ανάσα δρόμος! Συμπλήρωνε ο πατέρας.

Ο μπαξές του Σαμαρά ήταν μια πραγματική όαση στον καρόδρομο, ένα σπιτάκι φτιαγμένο από κόκκινα τούβλα με μια δροσερή κληματαριά και πίσω ένα καταπράσινο χωράφι, φυτεμένο με όλα τα καλά. Εκεί σταμάτησαν, πήρανε καρπούζι, ντομάτες, πεπόνι και ξανά στο δρόμο προς τη θάλασσα που ήδη άρχισε να φαίνεται.

- Φτάσαμε στο Λινοβραχιό! Ακούγεται να λέει ο πατέρας.

Το Λινοβραχιό, είναι μια περιοχή περιτριγυρισμένη από καλαμιώνες, που στα ανοίγματά της διακρίνεται το λιβάρι με το ρηχό νερό. Τα παιδιά μαθαίνουν απ’ τον πατέρα ότι εκεί έφερναν παλιότερα το κομμένο λινάρι, για να το βρέξουν πριν το επεξεργαστούν και να φτιάξουν νήματα και σχοινιά από λινάρι. Γι’ αυτό και ονομάστηκε «Λινοβραχιό».

Τα δυο αδέλφια σταμάτησαν να ακούνε τις κουβέντες του πατέρα, γιατί άρχισαν να ακούγονται οι φωνές των άλλων παιδιών που ήταν λίγο πιο κάτω, στην ακροθαλασσιά και ήταν τόσο δυνατές, που σκέπαζαν ακόμα και το θόρυβο που έκαναν οι ρόδες του κάρου στον κακοτράχαλο δρόμο.

Μια σειρά από καλύβες φτιαγμένες από καλάμι λίγα μέτρα από την ήρεμη θάλασσα σχημάτιζαν μια όμορφη εικόνα, οι καλύβες αυτές φιλοξενούσαν αρκετές οικογένειες του μικρού χωριού για λίγες μέρες μέσα στην κάψα του καλοκαιριού. Τις καλύβες τις χώριζε από τη θάλασσα μια στενή λωρίδα με ψιλή άμμο, εκεί μέσα χώνονταν οι γιαγιάδες και οι παππούδες για να τους περάσουν οι πόνοι από τα αρθριτικά τους. Έκαναν «αμμόλουτρα» έλεγαν. Και τα παιδιά γέλαγαν έτσι που τους έβλεπαν να είναι χωμένοι στην καυτή άμμο.

Στο βάθος, δυο τρία χιλιόμετρα πιο πέρα διακρίνεται ένα μικρό λιμάνι, μια σκάλα που πάνω της έδεναν μικρά καράβια πού φόρτωναν τα σιτηρά του εύφορου κάμπου και πιο δίπλα ήταν η παραλία ενός άλλου χωριού κι αυτή με όμορφες καλύβες. Μάλιστα κάποια μεγαλύτερα παιδιά είχαν πάει ως εκεί περπατώντας γιαλό - γιαλό.

Λίγο πιο κοντά διακρίνονταν η καλύβα ενός μοναχικού ψαρά, που κάθε βράδυ έπαιζε ακορντεόν και η μουσική που απλώνονταν με πολύχρωμες νότες, στόλιζε μαζί με τον έναστρο ουρανό και τα φώτα που λαμπίριζαν πάνω στην επιφάνεια της ήρεμης θάλασσας τις νύχτες που σκέπαζαν την όμορφη παραλία.

Τα περισσότερα παιδιά είχαν ήδη βουτήξει για μπάνιο και ένα σωστό πανηγύρι στήθηκε μέσα στη δροσερή θάλασσα. Ο Δημήτρης είχε φτιάξει με άδεια μπουκάλια από χλωρίνη ένα περίεργο σωσίβιο και καθώς το φόραγε ήταν πραγματικά πολύ αστείος.

Ο πατέρας μαζί με λίγους ακόμα ετοιμάστηκε να πάει για ψάρεμα με τον «πεζόβολο». Ο πεζόβολος ήταν ένα μικρό δίχτυ που το κρατούσαν στον ώμο και στο δεξί χέρι και με μια εξαιρετική τεχνική το πετούσαν και αυτό άνοιγε σχηματίζοντας έναν μεγάλο κύκλο, όταν έπεφτε στη θάλασσα έπιανε μέσα του τα ψάρια που έβοσκαν στα ρηχά νερά και που πολλές φορές ήταν τόσα πολλά που ο ψαράς δυσκολεύονταν να τραβήξει τον πεζόβολο. Έτσι έγινε και με τον πατέρα του Δημήτρη εκείνη τη μέρα, μόλις άρχισε να ψαρεύει, μετά από μια δυο πεζοβολιές, άρχισε να φωνάζει: Βαγγέλη - Βαγγέλη! Ο θείος Βαγγέλης έτρεξε αμέσως προς το μέρος του πατερά, πίσω ακολούθησαν ο Δημήτρης με την Ελενίτσα, πιο πίσω τα δυο ξαδέρφια τους……που είχαν τα ιδία ονόματα Δημήτρης και Ελένη και ακόμη πιο πίσω ο Νικολάκης το πιο μικρό ξαδέρφι των παιδιών που ήταν δεν ήταν δυο χρονών. Ο Νίκολάκης έκανε μεγάλες χαρές όταν είδε τα ψάρια και όταν γύρισαν όλοι μαζί στην καλύβα, προσπαθούσε να περιγράψει στη γιαγιά όλα όσα είδε, ανοίγοντας τα μικρά του χεράκια για να δείξει πόσο μεγάλα ήταν τα ψάρια που έπιασε ο θείος του.

Πράγματι τα ψάρια που πιάστηκαν ήταν πολλά και μεγάλα, ο πατέρας δεν έκρυβε τη χαρά του για τη «μεγάλη ψαριά». Εκείνη την εποχή η θάλασσα ήταν γεμάτη ψάρια, η μόλυνση και η καταστροφή που προκάλεσε δεν είχαν αφήσει ακόμη τα σημάδια τους στον όμορφο αυτό όρμο που τόση χαρά έδινε κάθε καλοκαίρι στα παιδιά αλλά και στους μεγάλους.

Κόντευε πια μεσημέρι και από τις καλύβες άρχιζαν να ακούγονται οι φωνές των μανάδων που ζητούσαν από τα παιδιά να αφήσουν τα παιχνίδια με τη θάλασσα και να μαζευτούν για φαγητό. Ο Ήλιος άρχιζε να γίνεται ανυπόφορος και η ανάγκη για λίγη δροσιά κάτω από τις δροσερές καλαμωτές έκανε μικρούς και μεγάλους να τρέξουν γρήγορα στη σκιά τους. Εξάλλου η μέρα ήταν μεγάλη και υπήρχε χρόνος για καινούρια παιχνίδια το απόγευμα.

Τα δυο παιδιά ήταν πολύ χαρούμενα, θα έτρωγαν μαζί με τα ξαδέλφια τους, οι μαμάδες είχαν τηγανίσει τα ψάρια που είχε πιάσει ο πατέρας, αλλά η χαρά τους ήταν μεγαλύτερη όταν οι γονείς τους αποφάσισαν να μείνουν και το βράδυ κοντά στη θάλασσα και να γυρίσουν στο χωριό την άλλη μέρα, μιας κι όλα έδειχναν πως θα έκανε πολύ ζέστη και η δουλειά στα χωράφια θα ήταν πολύ δύσκολη. Θα έμεναν στην καλύβα του θείου Βαγγέλη, ο θείος Βαγγέλης ήταν μαραγκός και είχε το πιο μικρό κάρο, το είχε φτιάξει λέγανε μόνος του και δεν το έσερναν άλογα αλλά ένας μικρός γαϊδαράκος με μεγάλα αυτιά. Αυτό για το Δημήτρη ήταν αφορμή για μικρά και χαριτωμένα πειράγματα προς τα ξαδέρφια του.

Η παραλία είχε αδειάσει, όλοι είχαν πέσει για μεσημεριανό ύπνο… Όλοι; Όχι! Ο Δημήτρης μαζί με άλλα παιδιά πήραν απόχες και δολώματα και ξεκίνησαν να πάνε λίγο πιο πάνω, να χωθούν μέσα στους καλαμιώνες για να ψαρέψουν καβούρια. Το ψάρεμα ήταν εύκολο, τα παιδιά κάρφωναν το δόλωμα σε ένα καλάμι και το βούταγαν στο νερό και σε λίγο, τσούπ! εμφανίζονταν ο κάβουρας περπατώντας στραβά - στραβά… και τότε αυτός πού κρατούσε την απόχη έδινε μια, χραπ! και έπιανε το καβούρι. Αυτό έγινε πολλές φορές και το καλάθι γέμισε με μεγάλα  καβούρια «Αμερικάνικα!» τα έλεγαν οι μεγάλοι, μα... κανένας δεν ήξερε γιατί.

Ο Ήλιος ήταν ακόμη ψηλά όταν τα παιδιά γύρισαν στις καλύβες και ετοιμάστηκαν για απογευματινό μπάνιο, οι μεγάλοι μαζεμένοι σε μικρές και μεγάλες παρέες κουβέντιαζαν για διάφορα πράγματα, κάποιοι είχαν φορητά ραδιόφωνα και προσπαθούσαν να πιάσουν κανένα σταθμό για να ακούσουν καμιά είδηση ή τραγούδια και κάπου - κάπου ανάμεσα στα παράσιτα του ραδιόφωνου ακούγονταν και οι φωνές από τις μανάδες που φώναζαν τα παιδιά τους.

Άρχισε να βραδιάζει, ένα ολόγιομο φεγγάρι έπαιρνε τη θέση του ήλιου που γέρνοντας πάνω στη ράχη των βουνών έβαφε τον ορίζοντα με ένα κόκκινο χρώμα που μόνο αυτός ορίζει αιώνες τώρα. Οι σκιές μεγάλωναν, τα φώτα από το μικρό λιμάνι χάραζαν τις γραμμές τους πάνω στη θάλασσα σαν να ήθελαν να την κομματιάσουν. Το ακορντεόν του γέρου ψαρά ακούγονταν από μακριά και συμπλήρωνε με τις μελωδίες του όλες αυτές τις υπέροχες εικόνες που έφταναν στα ματιά των ανθρώπων της παραλίας που ήταν μαζεμένοι σε παρέες και απολάμβαναν αυτό το υπέροχο απόβραδο της Κυριακής.

Η νύχτα έπεσε για τα καλά, τα αστέρια του ουρανού λαμπίριζαν με το τρεμάμενο φως τους, ο Δημήτρης όπως και όλα τα παιδιά αν και αποκαμωμένα από την κούραση δεν έλεγαν να πάνε για ύπνο, μαζεμένα κι αυτά σε μια μεγάλη παρέα κουβέντιαζαν για τη μέρα που πέρασαν χωρίς να λείπουν και οι τσακωμοί και τα πειράγματα των μεγάλων παιδιών προς τους πιο μικρούς, για το ποιος ξέρει καλλίτερο κολύμπι, ποιος ψάρεψε τα περισσότερα καβούρια…… αλλά και με ιστορίες μυστηρίου που η αφορμή τους ήταν τα ουρλιαχτά από διαφορά ζώα, κυρίως τσακάλια που ζούσαν στο κοντινό πυκνό δάσος από αρμυρίκια και που κάθε βράδυ έστηναν χορό. Μ’ αυτά και μ’ αυτά η ώρα πέρασε, τα βλέφαρα των παιδιών άρχισαν να βαραίνουν, η επόμενη μέρα δεν θα αργούσε να έλθει και τότε όλα τα παιδιά θα αναζητούσαν και πάλι τις χαρές της θάλασσας.

Ο Δημήτρης και η αδελφή του θα φεύγανε το απόγευμα της άλλης μέρας, αυτό τους έφερνε μια μικρή στεναχώρια όμως είχαν καταφέρει τον πατέρα να τους υποσχεθεί πως την επόμενη Κυριακή θα έζευαν πάλι το κάρο για να ξαναέρθουν στη θάλασσα.

Δεν ξέρω αν ο Πατέρας κράτησε την υπόσχεσή του για την επόμενη Κυριακή και αν τα παιδιά ξανάζησαν μια τέτοια μέρα, σίγουρα όμως αυτή η βόλτα έμεινε χαραγμένη για πάντα στο μυαλό του Δημήτρη, που δεν ξέχασε ποτέ όσα έζησε αυτή τη μέρα.

Ακόμα και μετά από χρόνια που πήγε στην παραλία αυτή και την βρήκε τόσο αλλαγμένη, τόσο βρώμικη από την «πρόοδο» και την τεχνολογία. Εκεί που κάποτε έφτιαχναν τις καλύβες κάποιος προσπάθησε να φτιάξει ιχθυοτροφείο, πληγώνοντας για πάντα τον όμορφο γιαλό, το μικρό λιμάνι είχε δώσει τη θέση του σε ένα άλλο τεράστιο, με κάτι πελώριους γερανούς που φόρτωναν και ξεφόρτωναν σίδερα και πιο δίπλα μεγάλα εργοστάσια που ξερνούσαν στο ουρανό σκόνη και θόρυβο.

Ο Δημήτρης έκλεισε για λίγο τα μάτια του και είδε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα αυτά που είχε ζήσει εκείνη την Κυριακή και ένας γλυκός ήχος έφτασε στ’ αυτιά του.

Ο μοναχικός ψαράς έπαιζε ακορντεόν.

Δημήτρης Ντούκας

Ερασιτεχνικό θέατρο

Φωτογραφίες από τις πρόβες








































Ο Δημήτρης Ντουκας και η Βάσω Δημητρόβα από την Θεατρική Ομάδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Σούρπης, συμμετέχουν σε μια καινούρια Θεατρική Ομάδα στον Αλμυρό πρωτοβουλία της Εθελοντικής Περιβαλλοντικής Οργάνωσης Αλμυρού ''ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ" με το έργο του Georges Feydeau "ΡΑΦΤΗΣ ΚΥΡΙΩΝ". Οι παραστάσεις θα δοθούν στο Πολιτιστικό Κέντρο Αλμυρού στις 4 και 5 Απριλίου 2009.

Μήνυμα του Στάυρου Μπένου απο το "Διάζωμα"

Αγαπητοί Φίλοι,

Σας ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σας και τα καλά σας λόγια.Θέλω επίσης να σας ενημερώσω ότι στο «ΔΙΑΖΩΜΑ» ο σύλλογός σας μπορεί να συμμετάσχει και ως ΑΡΩΓΟ μέλος.Αυτό σημαίνει, σύμφωνα με το καταστατικό του ότι, «τα αρωγά μέλη δεν έχουν το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι ούτε να καταβάλουν ετήσια συνδρομή στο Σωματείο.Τα αρωγά μέλη σύμφωνα με το καταστατικό μπορούν να συνδράμουν στην υλοποίηση των σκοπών του Σωματείου:

v με προσφορά εθελοντικής εργασίας

v με οικονομική ενίσχυση

v με δραστηριοποίηση στο επίπεδο των δημοσίων σχέσεων κλπ»

Θα χαρώ πολύ αν τελικά αποφασίσετε να συμμετέχετε σε αυτή την όμορφη προσπάθεια που ξεκίνησε το «ΔΙΑΖΩΜΑ».

Πρώτα και πάνω από όλα το «ΔΙΑΖΩΜΑ» χρειάζεται ανθρώπους δυναμικούς, με διάθεση για προσφορά και όρεξη για δουλειά.

Φιλικά,

Σταύρος Μπένος

VIDEO ΤΗΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

Από την επίσκεψη τουΣταύρουΜπένου στο Αρχαίο Θέατρο Μικροθηβών

Επόμενος σταθμός το θέατρο των Μικροθηβών σε μια θέση, που σου κόβει την ανάσα με την ομορφιά της. Η βροχή συνεχιζόταν, αλλά ήταν εκεί απτόητοι και μας περίμεναν ο δήμαρχος Νέας Αγχιάλου κ. Καραπατάκης Ηλίας, ο αντιδήμαρχος Νέας Αγχιάλου κ. Ευθύμης Τσάμης και η κα Βασιλική Αδρύμη, διευθύντρια του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Θεσσαλικών Σπουδών και ανασκαφέας του θεάτρου. Η ύπαρξη του θεάτρου μας ήταν γνωστή από το 1835 όταν ο W. Leake επισκέφθηκε την περιοχή και η πρώτη ανασκαφική έρευνα για τον εντοπισμό του θεάτρου ξεκίνησε το 1992. Η κα Βασιλική Αδρύμη, με προφανή συγκίνηση αλλά και ενθουσιασμό, μας έκανε μια υπέροχη ξενάγηση. Η έρευνα του θεάτρου δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί, στην ουσία έχει γίνει μόνο μια κεντρική τομή στον άξονα του θεάτρου, ενώ το κτίριο της σκηνής έχει ερευνηθεί στην τελική του φάση.

Το θέατρο είναι του 4ου αι. π.Χ. κατασκευασμένο από λαξευμένους παραλληλεπίπεδους ηφαιστειακούς λίθους. Το κοίλον του θεάτρου διαιρείται από ένα πλακοστρωμένο διάδρομο, το διάζωμα, σε δύο μέρη: το επιθέατρο και το κάτω θέατρο. Το επιθέατρο δεν ερευνήθηκε ακόμα. Το μόνο στοιχείο που έχουμε είναι η αρχή μιας πέτρινης σκάλας ανόδου. Το κάτω θέατρο ερευνήθηκε μόνο στο κεντρικό του τμήμα, όπου αποκαλύφθηκαν έντεκα σειρές εδωλίων, που χωρίζονται από τρεις πέτρινες σκάλες πλάτους 60 εκ., σε τρεις κερκίδες.

Η κα Αδρύμη μας είπε ότι όλα δείχνουν ότι το κάτω θέατρο θα είχε αρχικά δεκαπέντε σειρές εδωλίων και οκτώ σκάλες που τοχώριζαν σε επτά κερκίδες. Με τα στοιχεία αυτά είναι δυνατό να υπολογίσουμε ότι το θέατρο αυτό χωρούσε 3.000 περίπου θεατές. Το συγκριτικό πλεονέκτημα του θεάτρου αυτού, σύμφωνα πάντα με την κα Αδρύμη, είναι ότι όχι μόνο σώζεται το υλικό του αλλά και παραμένει αλώβητο το φυσικό του περιβάλλον. Συνεπώς, βρισκόμαστε μπροστά σε ένα μικρό θαύμα που μας περιμένει αγωνιωδώς να το φέρουμε στο φως.
Οφείλω να σημειώσω ότι διέκρινα τον ενθουσιασμό τόσο του αντιδημάρχου, όσο και του νομάρχη για την ανάδειξη αυτού του μνημείου και πολύ γρήγορα θα συγκροτήσουμε κοινό χορηγικό πρόγραμμα για τη χρηματοδότησή του.
Το μνημείο χρειάζεται κατ’ αρχή ένα ποσόν περίπου 100.000 ευρώ για την πλήρη αποκάλυψή του προκειμένου να προχωρήσουμε στην τελική φάση των μελετών και εργασιών αναστύλωσή και ανάδειξής του.
Ακολούθησε η επίσκεψή μας στο δημαρχείο της Νέας Αγχιάλου, όπου μας περίμενε ο δήμαρχος κ. Καραπατάκης Ηλίας, οι αντιδήμαρχοι κ.κ. Ευθύμιος Τσάμης και Κων/νος Στατήρας, η πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου κα Στέλλα Μπογιατζή-Παπαγεωργίου, ο Πρόεδρος του τοπικού συμβουλίου Μικροθηβών κ. Δημήτριος Παπανίκος και πολλοί σύμβουλοι. Και εκεί συναντήσαμε τον ίδιο ενθουσιασμό.
Έχω μέσα μου μία βεβαιότητα ότι η ανάδειξη του υπέροχου αυτού θεάτρου θα προχωρήσει με πολύ γοργούς βηματισμούς.
www.diazoma.gr/files/Tour04-MagnisiaLarisa.pdf

Χορός

Με μεγάλη επιτυχία έγινε χθές 27/2/2009 ο ετήσιος Αποκριάτικος χορός του ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΟΥΡΠΗΣ στην ταβέρνα παράδοση.

Οι Βλάχοι της Σούρπης

Οι Βλάχοι της Σούρπης

Η Σούρπη είναι χωριό της επαρχίας Αλμυρού στο νοτιοανατολικό άκρο του νομού Μαγνησίας. Διοικητικά αποτελεί ξεχωριστό Δήμο και απέχει 275 χλμ. από την Αθήνα και 250 χλμ από τη Θεσσαλονίκη. Από τον Αλμυρό δε, απέχει 15 χιλιόμετρα. Εμφανίζει έναν σημαντικό αριθμό οικογενειών βλάχικης καταγωγής. Περίπου 600 κάτοικοι της Σούρπης (γύρω στο 30% του χωριού) έχουν βλάχικη καταγωγή, ανήκοντας στην ομάδα των Αρβανιτόβλαχων ή Αρβαντόβλαχων.

Ακριβή στοιχεία για το πότε εμφανίστηκαν οι πρώτοι Βλάχοι στην περιοχή δεν υπάρχουν. Πιστεύεται ότι περίπου στο 1800 εμφανίστηκαν οι πρώτοι Βλάχοι κτηνοτρόφοι στην εύφορη πεδιάδα της. Μάλιστα οι πρώτοι Βλάχοι ποιμένες ζούσαν όχι στο σημερινό χωριό, αλλά στον δρόμο Σούρπης – Αμαλιάπολης (Μιτζέλας) στο 4ο χιλιόμετρο, στην τοποθεσία που σήμερα είναι η ερειπωμένη εκκλησία του Αγ. Γεωργίου. Εκεί ο μεγάλος τσέλιγκας της περιοχής Δήμος Κωστούλας είχε τα κοπάδια του και είχε δημιουργήσει έναν οικισμό για τους βοσκούς που δούλευαν γι αυτόν. Αυτόν τον οικισμό οι Βλάχοι στη γλώσσα τους τον αποκαλούσαν ‘’χοάρα τσανίκε’’ δηλαδή το ‘’μικρό χωριό’’ αφού εκεί ξεχειμώνιαζαν μόνο και συνεπώς ο οικισμός δεν μπορούσε ποτέ να αναπτυχθεί και να γίνει μεγάλος. Γύρω στα 1890 ο οικισμός αυτός όμως εγκαταλείφθηκε από τον Δήμο Κωστούλα και όλοι μαζί μετακινήθηκαν στη Σούρπη. Σε ανάμνηση εκείνου του ναού όμως, η οικογένεια του Δήμου Κωστούλα το 1892 ξεκίνησε την κατασκευή αντίστοιχου ναού του Αγ. Γεωργίου στη Σούρπη ο οποίος και ολοκληρώθηκε το 1907. Οι απόγονοι του Δήμου Κωστούλα διατήρησαν το όνομα του (Δημοκωστούλας – Δημοκωστουλέοι), ενώ οι οικογένειες των κτηνοτρόφων που είχε στη δούλεψη του ονομάστηκαν Κωστούλα.

Στην Σούρπη τώρα, η περιοχή την οποία επέλεξαν να μείνουν οι Βλάχοι είναι η λεγόμενη Ντάμτσα, αν και οι Δημοκωστουλέοι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή γύρω από τον ναό. Όλη η περιοχή της Ντάμτσας κατοικείται από οικογένειες με Βλάχικη καταγωγή. Τα επαγγέλματα τα οποία εξασκούσαν ήταν του κτηνοτρόφου κυρίως και λιγότερο του κυρατζή-αγωγιάτη. Αργότερα άρχισαν να ασχολούνται και με την γεωργία. Τα κοπάδια που είχαν χειμαδιό στη Σούρπη το χειμώνα κυρίως μεταφέρονταν στην Όθρυ. Με νόμο του Βενιζέλου το 1930 απέκτησαν το δικαίωμα να έχουν κλήρο, χωράφια δηλαδή, και μάλιστα μία τοποθεσία στο δρόμο προς την μονή της Παναγίας Ξενιάς τα ‘’Βλαχαμπελάκια’’ διασώζει αυτό ακριβώς το γεγονός. Όσον αφορά την περιοχή από την οποία ήρθαν στην Σούρπη οι Βλάχοι κάτοικοι της δυστυχώς δεν μπορεί να προσδιορισθεί επακριβώς. Πολλοί ηλικιωμένοι θυμούνται ότι οι πρόγονοί τους είχαν έρθει από την περιοχή της Ανθήλης και της γειτονικής Δαμάστας του νομού Φθιώτιδος. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι οι δικοί τους πρόγονοι κατέβηκαν από την περιοχή της Κατερίνης και κάποιοι λένε ότι τους έλεγαν ‘’Φάρσαρους’’ προφανώς γιατί υπήρχε σχέση με την περιοχή της Φράσσαρης στη Βόρεια Ήπειρο απ΄ όπου έλκουν και την καταγωγή τους οι Βλάχοι του Αλμυρού. Βλάχικες οικογένειες της περιοχής είναι οι: Δημοκωστούλας, Κωστούλας, Σώμος, Ντόκος, Δερβίσης, Γιάγκος, Γιαννακές, Παλαμίτης, Τσολάκης, Γκιάτης, Πατσίτας, Γκαμαλέτσος, Μότσας, Τάμπας, Σπανός, Ταγκούλης, Ζιώγας, Κίζης, Ταμπαξής, Παππάς, Αναγνώστου-ης, Μπίκος, Ζούρκος, Στέφος, Μητράκος, Ζαρκάδας, Μητετές, Μάνος, Μήλιος, Κιάκος, Κέντρας.

Σούρπη 1895 περίπου: Αικατερίνη Ντίνου, Κων/νος Ντίνου,
Θεοδώρα Στεργίου, Δημήτριος Στεργίου

© 2008 Λαογραφικός Σύλλογος Βλάχων Επαρχίας Αλμυρού

Επίσκεψη στο Αρχαίο Θέατρο Μικροθηβών

Το Σάββατο 31/1/2009 Ο πρόεδρος του Πολιτιστκού Συλλόγου Νίκος Περιστεράς και ο αντιπρόεδρος Δημήτρης Ντούκας επισκέφθηκαν το Αρχαιολογικό χώρο Μικροθηβών όπου υπάρχουν τα ερίπια του Αρχαίου Θεάτρου των Φθιώτιδων Θηβών. Το χώρο επισκέφθηκε ο Πρόεδρος της κίνησης πολιτών "Διάζωμα" πρώην Υπουργός πολιτισμού του ΠΑΣΟΚ πρώην Δήμαρχος Καλαμάτας και Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Στάυρος Μπένος.
Το «ΔΙΑΖΩΜΑ» είναι κίνηση ενεργών πολιτών από όλη την Ελλάδα που είναι αποφασισμένοι να κάνουνε πράξη την αγάπη τους για τα μνημεία και την πολιτιστική κληρονομιά.
Επίκεντρο του ενδιαφέροντός τα αρχαία θέατρα. Και στόχος η ανάδειξή τους, η εξεύρεση πόρων και όπου είναι εφικτό, η ένταξή τους στην καθημερινή ζωή του τόπου.
Το «ΔΙΑΖΩΜΑ» εισάγει στην Ελλάδα μια νέα προσέγγιση δράσης για την επίτευξη των στόχων του, που στηρίζεται στον πολίτη και στις δικές του ενέργειες.
Ανοικτό σε όλους τους πολίτες της χώρας, το «ΔΙΑΖΩΜΑ» επιδιώκει να ανοίξει μια αγκαλιά για την προστασία των αρχαίων θεάτρων, αυτού του κορυφαίου επιτεύγματος της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής.
www.diazoma.gr